Frans Wijts tweede op NK samengesteld in klasse L tweespan

NK

“Het was een prachtige wedstrijd en zeker kampioenswaardig. Het verschil met nummer één was maar een punt. Dat was net het pechballetje. Het losrijden voor de dressuur ging prima, maar ze krijgen dan toch wat spanning als ze de baan in moeten. De juryhokjes stonden vrij dicht op de kant en de tuigpaarden zien alles. Ze kunnen beter, maar dat hoort er ook bij. De schade in de vaardigheid viel mee éé balletje en ruim binnen de tijd. De marathon ging verder super. Het trainen vind ik zelf het leukste, want dan ben je dagelijks met de paarden bezig. Ik probeer het ook altijd af te wisselen met longeren of een buitenrit. We krijgen daarnaast elke woensdagavond dressuur les, daarbij trainen we vaak enkelspan. Daarom vind ik samengesteld ook zo leuk, want dan heb je alle drie de onderdelen. Ik vind alle onderdelen wat hebben en ze zijn allemaal belangrijk. De vaardigheid is vaak het spannendst, want dat is toch de grootste scheidsrechter. Als je daar een grote achterstand in oploopt dan gaat het hard. Ik rijd met de achtjarige Kylano van mijn vriendin en groom Sandra Rusticus en met mijn eigen tienjarige Ivo. Sinds vorig jaar zijn we bezig met het tweespan rijden. Dat was voor mij weer een nieuwe uitdaging. Het beviel goed, dus zijn we het blijven doen. Ons doel was om Exloo te halen en dat is gelukt.”

Opvallend span

“Het werken met paarden is prachtig en door veel te trainen en geduld te hebben, word je een goede combinatie. Je kunt niet verwachten dat als je morgen een paard koopt het dan gelijk de volgende dag goed loopt. Het paard van mij en mijn vriendin spannen erg goed samen, het zijn ook nog eens halfbroers. Ik heb Ivo een paar jaar geleden gekocht. Daarvoor had ik een heel goed paard. Dat was ook een KWPN tuigpaard, genaamd Bernardus (Udo x Fabricius). Ik reed hiermee samengestelde menwedstrijden. Eerst klasse drie en later de klasse Z. In de dressuur zijn we zelfs tot het ZZ gekomen. Alleen raakte dit paard ernstig geblesseerd en moest ik afscheid van hem nemen . Maar een nieuw paard betekent ook dat je niet zo weer op het niveau bent waar je was gebleven. Nu de kans zich voordeed om dubbelspan te rijden, greep ik die aan en het is een mooie rubriek. Kylano en Ivo zijn fantastisch brave, werklustige paarden. Heel fijn om mee te werken. Kylano is kijkerig, voornamelijk in enkelspan. Maar naast Ivo is hij nergens meer bang voor en gaat hij overal doorheen en langs. Daarentegen ziet die van mij meer, is drukker en is wat moeilijker in de mond. Hierdoor verliest hij in de dressuur soms de houding. Kylano is stabieler in zijn houding. Ook is Kylano erg voorwaarts in de hindernissen en daardoor is het samen een snel span in de marathon. Ivo en Kylano zijn echte tuigpaarden en daar ligt mijn voorkeur. Ik heb altijd met tuigpaarden gereden. Deze paarden zijn super geschikt voor de samengestelde sport. Mijn vriendin houdt van een kleurtje en heeft daarom een bonte. Ik vind het ook wel wat hebben maar een tweede mooie bonte vind je niet zo snel en zeker niet bij tuigpaarden. Een tweede zwarte met vier witte benen overigens ook niet. Ik denk op deze manier dat het een opvallend span is.”

Actief in de sport

“We gaan mooi zo door en maken volgend jaar de overstap naar het M, want we hebben de maximale punten gehaald. Het is wel jammer dat er nationaal niet veel dubbelspannen zijn en al helemaal niet in het noorden. Het is veel leuker als je in een grotere rubriek strijdt. We proberen altijd al de grote wedstrijden in het land op te zoeken, zodat we ook concurreren met menners die je tegenkomt op een kampioenschap. De passie voor het mennen is overigens wel op latere leeftijd ontstaan. Pas op mijn veertigste ben ik begonnen met de paarden toen mijn dochter op een manegepony reed. Die manege begon toen ook met koetsiersbewijzen en dat leek mij wel leuk en interessant. Ondertussen zijn we 24 jaar verder, is mijn dochter is al lang gestopt met rijden, maar ben ik altijd blijven mennen. We hebben al wat verschillende paarden gehad. Vroeger had je nog de klasse een, twee, drie en vier. Met mijn eerste menpaard bleef ik in de klasse twee hangen. Toen dat paard met pensioen ging, kocht ik Bernardus en dat bleek een echte topper. We waren geklasseerd in klasse drie, nu is dat Z-niveau. Ik heb ook meerdere kampioenschappen met hem mogen rijden. Toen hij geblesseerd raakte, kocht ik Ivo. Dat was wel lastig, want we konden in de coronatijd wel veel trainen, maar geen wedstrijdervaring op doen. Maar nu loopt het heel lekker. De passie voor de mensport is ontzettend gegroeid en ik ben erg actief. Zo kijk ik graag op wedstrijden, ben ik instructeur op de menvereniging en zit ik ook in het bestuur. Daarnaast organiseer ik een impuls marathon voor de Friese competitie, zit ik in het menforum en ben ik officieel parcoursbouwer. Nu ik gepensioneerd ben, heb ik nog meer tijd voor de sport.”

Bron: Mensport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto: Bianca Douwes