50 jaar NBVAP: Wat heeft het gebracht?

Dat Kees zijn hart verpandde aan de mensport, was bijzonder omdat zijn familie van huis uit niet bekend was aan paarden. Kees legt uit: “Er was een manege in Breda, de Ruitersbosmanege, waar altijd jongeren te vinden waren. Het was er altijd ontzettend gezellig en ik heb er lange tijd wekelijks gereden. Op gegeven moment werd er in ons dorp Bavel op manege de Roosberg een mencursus georganiseerd, dat leek mij ook heel interessant. Dus heb ik me meteen opgegeven voor die mencursus. Inmiddels ben ik 74 jaar, toen was ik 21. Ik had geen eigen paard, maar tijdens ritten kon ik of altijd meerijden of een aanspanning lenen.”