Erna Moorlag: “Steeds meer ‘aha’-momentjes met de jonge pony’s”

“Met die pony is het balletje binnen de mensport gaan rollen. Ik heb in het eerste jaar dat we hem hadden al met haar op de Hippiade gereden in het enkelspan! We werden toen District kampioen en Hippiade kampioen in het L dressuur. Maar een pony van 1.02 meter hoog in het enkelspan is een behoorlijke uitdaging, ondanks dat hij veel talent liet zien. Alleen het zoeken van een geschikte wagen was al een uitdaging! Op de ponymarkt in Heeten hebben we toen een spangenootje voor hem gekocht”, laat Erna Moorlag aan MenSport & Showpaard weten.

Succesvol tweespan

Erna reed vervolgens jarenlang tweespan met haar appaloosa’s. “Dat was echt een geweldig span, in de ring gaven ze altijd nét iets meer. Diezelfde winter werden we Districtkampioen en de zomer erop mochten we naar de Hippiade in de dressuur én vaardigheid. Ik heb toen ook nog samengesteld met ze gereden, dat was echt een geweldige tijd. Maar toen we een goed bod kregen hebben we ze helaas verkocht, dat hoort er nu eenmaal ook bij. Daarnaast waren ze 1.02m en 1.05m hoog, niet makkelijk om goed mee over te komen in de samengestelde sport.”

“Maar ik ben heel blij dat je nu wat verschuivingen ziet binnen de sport, dat jury’s steeds meer kijken naar de pony en Wat hij/zij laat zien, in plaats van onmogelijke dingen  verwachten van kleine pony’s. Natuurlijk zijn er ook kleine pony’s met minder kwaliteit, maar ik vind het heel positief dat jury’s zich lijken te ontwikkelen binnen de beoordeling van kleine pony’s.

Overstap naar Welsh

Ondertussen had Erna een jonge Welsh B-pony gekocht. “Die was een maatje groter, heel fijn om mee te werken en had veel pit. In de dressuur werd ik soms wel aan het werk gezet, haha! Mijn moeder heeft altijd Welsh pony’s  gehad en aangespannen gereden, maar dit was de eerste die ik zelf voor de wagen reed. Daar heb ik toen een spangenoot bij gezocht. Een behoorljke zoektocht en uiteindelijk bleken zij qua karakter niet te matchen. Het klikte gewoonweg niet tussen hen, ze vingen elkaar niet op wanneer nodig en zorgden voor meer onrust dan rust.”

“Uiteindelijk had ik ontdekt dat ik het tweespan rijden het mooist. Ik vind het geweldig dat je dan één menner hebt die twee pony’s precies hetzelfde kan laten zien. De harmonie en gehoorzaamheid die daarbij komt kijken vind ik geweldig, dat miste ik in het enkelspan. Maar met dit tweespan lukte het niet. Ik heb toen beide pony’s verkocht en kwam met een omweg uiteindelijk de pony’s tegen waar ik nu mee bezig ben.”

‘Ahaah’ momentjes

Het is een bewuste keuze dat Erna met Welsh pony’s werkt. “Ik vind het geweldig om te zien hoe veelzijdig ze zijn. Ze zijn de perfecte gezinspony én geschikt voor de topsport. Van de week zat mijn neefje even op een van mijn pony’s, terwijl die kort daarvoor nog door de marathon hindernissen vloog. Geweldig toch, dat dat samen gaat?”

Ook dit span heeft Erna weer zelf samengesteld. “De mensport kost veel tijd, en al helemaal als je wedstrijden rijdt. Gelukkig ondersteunt mijn familie en mijn partner mijn sport. Hij gaat hij inmddels ook alweer een tijd mee als groom! Ik vind het eigenlijk wel weer heerlijk om met de jonge pony’s bezig te zijn, om de tijd te nemen om de opleiding goed aan te pakken. lk merk dat ik steeds meer ‘ahaah’ momentjes krijg. Soms heb je dat toch? Dat je aan het rijden bent en dat het dan even allemaal in elkaar lijkt te vallen? Die momenten zijn nu nog maar een paar seconden, maar ze zijn er wel. Ik kan niet wachten tot dat zich steeds meer gaat uitbouwen, ik vind dat zo’n leuk proces!”

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is