Districtkampioen Mary Bakker: “Ik sta bekend als ‘de dressuurprikker’”

Tot vier jaar geleden reed Mary Bakker onder het zadel. “Maar toen ik mijn enkel op drie plekken én mijn kuitbeen doormidden brak, heb ik mijn springpaarden nooit meer pijnvrij kunnen rijden. Ik heb het lang geprobeerd hoor, maar uiteindelijk was het niet meer vol te houden. Daarnaast stonden Johan van Veluw en Rowan Timmer bij ons op stal. Door hen heb ik de stoute schoenen aangetrokken, ik mocht namelijk de leidsels van een van de pony’s overnemen en al snel was ik verkocht”, laat Mary Bakker weten.

Dressuurspan

Uiteindelijk was het een pony die Rowan reed om uit te proberen waarmee Mary de overstap naar het mennen definitief maakte. “Hij zag het met haar namelijk niet helemaal zitten omdat ze te weinig kende. ‘Nou, dan koop ik haar, zei ik. In eerst instantie bedoelde ik het als een geintje, maar ik ben blij dat ik het uiteindelijk wel heb gedaan!” Dit gaat om de merrie Armani. “Ze is nu namelijk mijn beste pony!”

Armani is samen met Engelschmann Suprise het tweespan waarmee Mary het Districtkampioenschap won. “Hij was van Johan van Veluw en stond bij ons op stal. In het verleden is hij schouwhengst geweest. Mijn man is hem begonnen te longeren met zadel, deed er vervolgens tuig op en heeft hem voor de eerste keer ingespannen. Ik weet nog dat ze hem toen een keer naast Armani hebben gezet en ervan een filmpje hadden gestuurd toen ik op mijn werk was. Dat ging vanaf het begin al super goed. Het is een hele mooie pony en hij doet het super goed met Armani. Ik heb heb dus later gekocht en laten castreren.”

Marathonpony

Inmiddels heeft Mary vier pony’s, waarvan één sinds afgelopen winter erbij is. Dat is Kenwood. “In het enkelspan was liep hij dressuurmatig netjes, maar in het tweespan was hij B geklasseerd. Hij heeft vooral indoormarathons gelopen en is dus een goede aanvulling voor de marathon. Hij moet nog wel een span worden met de andere twee, maar het gaat toch al niet zo slecht!” 

“Daarnaast heb ik nog twee springpaarden van mezelf, maar daar rijd ik niet meer mee. Ze zitten beide behoorlijk hoog in het bloed en zijn al op leeftijd, mennen ga ik er dus ook absoluut niet mee doen! Nee, zij mogen genieten van hun pensioen. Ze hebben altijd alles voor me gedaan, nu is het tijd dat ik hen dat ook biedt.”

Dezelfde filosofie

Mary’s vader had in het verleden een Stalhouderij en reed regelmatig ritten met authentieke koetsen. “Ik hielp dus ook af en toe mee en reed dan ook af en toe aangespannen. Maar dat is natuurlijk heel wat anders dan het wedstrijd mennen! Wel merk ik dat ik dezelfde filosofie die ik had toen ik onder het zadel reed, mee heb genomen naar het mennen. Ik vind het heel belangrijk dat je dressuurmatig je zaken goed op orde hebt, dat je ze correct kan voorstellen én dat je je bewust bent van dat je van iedereen kan leren.”

“In het verleden nam ik regelmatig een les bij iemand anders dan bij mijn vaste instructeur, om te kijken welke nieuwe inzichten ik kon opdoen en wat ik van diegene kon leren. Dat doe ik nu nog. Ik les bij Melanie van de Bunt, zij is geweldig en helpt me al een behoorlijke tijd. Maar tussendoor rijd ik af en toe clinics of ga ik erop uit om een les bij iemand anders te volgen. Niet iedereen doet misschien alles op de manier zoals je het zelf zou doen, maar er zitten altijd wel een paar dingen tussen die wel bij je aansluiten!”

Mary is zich ervan bewust dat medemenners haar regelmatig bestempelen als dressuurprikker. “Vind ik niet erg. Ik ben nu eenmaal perfectionistisch als het gaat om de dressuurmatige opleiding van mijn pony’s. Dat was ik al onder het zadel en dat ben ik nu nog steeds. Het moet écht goed zijn voordat ik op wedstrijd ga.”

Toekomst

Mary heeft haar werkdagen aangepast zodat ze meer tijd heeft voor de wedstrijden. “Ik werk nu niet meer op vrijdagen, zodat ik makkelijker een weekend op wedstrijd kan met de pony’s. Ik hoop ze de komende tijd zo fijn mogelijk op te leiden en dan zie ik gaandeweg wel wat er op mijn pad komt. Het zou natuurlijk heel gaaf zijn om eens internationaal te starten, maar dat is nog zó ver weg!”

De overstap maken naar de paarden trekt haar niet. “Nee, ik heb het helemaal naar mijn zin met de pony’s. Mochten er nog leuke aanvullingen komen voor ons span, zou er misschien een keer vierspan willen rijden. Maar daar ligt mijn wedstrijdambitie niet perse! Ik wil vooral mijn huidige pony’s verbeteren, fine tunen en het liefst doorgroeien in de klassen!” 

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Theo ten Brinke