Spannende dag voor Manon tijdens het district kampioenschap west

Kampioen

“Ik zou in het tweespan starten met Mac en Macho en met Kami en Mac in de vaardigheid. Daarnaast startte ik met Kami in de dressuur klasse Z en vaardigheid ZZ enkelspan. Toen onze bus er mee ophield en we terug waren op stal heb ik mijn instructeur en goede vriend Wim Warmenhoven gebeld. Nadat hij wat afspraken had afgezegd of verschoven, stond hij na een uur met de vrachtwagen voor ons klaar. We hebben toen alles snel ingeladen. In de korte pauze van tien minuten moest ik het parcours verkennen en daarna gelijk Kami inspannen. We hadden namelijk maar 2,5 uur om alles te rijden. De organisatie was op de hoogte dat we later waren en ze dachten erg met ons mee. Dat was heel fijn. Met Kami had ik een balletje in het parcours en we waren wat over de tijd, maar we waren wel de beste in de rubriek. De tweespannen doen het altijd goed, zij waren foutloos en binnen de tijd. Ook in beide barrages reden we dubbel nul. Daar was ik erg blij mee en nu is het hard trainen voor de Hippiade en hopen dat het daar ook zo gaat.”

Sky en Mac Indoor Meern - Sandra Nijland

Kami en Big Mac swm Haaksbergen

Macho

Manon ging als achtjarige mee achterop de koets van de buurman van haar opa. “We reden een rondje door het dorp en dat was erg leuk. Toen dacht ik al, dit wil ik zelf ook. Ik ging ook mee met vriendinnen naar hun verzorgpony’s om deze te rijden. Dat ging nog zoals vroeger: erop zitten zonder zadel, een pluk manen vasthouden en gaan. Ik vond het geweldig! Uiteindelijk ben ik op een manege gaan rijden en ben ik drie pony’s gaan verzorgen op een stal daar vlakbij. Er kwam toen een vierde pony bij, dat was Macho. De eigenaar had hem gekocht voor haar zus, maar die wilde hem niet. Ze gaf Macho toen aan mij. Macho heb ik nu nog steeds. We zijn samen opgegroeid en hij is nu 21 jaar. Ik heb hem zelf ingereden en beleerd voor de wagen. Toen ik zestien was kocht ik van mijn eigen spaargeld een D-pony om mee onder het zadel te kunnen rijden. Met die pony deed ik alles, dressuur, springen, cross en buitenrijden. Met de pony wilde ik ook graag de eventing in, maar dat heb ik uiteindelijk gedaan met een paard. Dan lijken de hindernissen toch net iets kleiner. Destijds had ik ook een bijrijder voor mijn pony en paard. In eerste instantie nam ze de pony over en uiteindelijk ook het paard. Want die bleek artrose te hebben en daar kon ik geen eventing meer mee rijden. Het was wel een hele andere tak van sport. Toen ik de menwedstrijden meer ontdekte, ging ik met Macho starten in de dressuur en vaardigheid.”

Macho 

Focus op het mennen

“Ik heb mij toen volledig gefocust op het mennen. Ik nam lessen, haalde mijn menbewijs en ging meedoen aan wedstrijden. In de menwereld was iedereen zo gastvrij en behulpzaam. Daar werd ik echt enthousiast en gemotiveerd van. Ik zag mensen met tweespan rijden en dat leek mij erg leuk. Ik kocht toen een tweede pony voor naast Macho, dat werd Big Mac. Toen Mac een paar jaar later een peesontsteking kreeg, moest hij op rust. Ik wilde hem alle tijd gegeven om te herstellen, maar tweespan rijden met één pony is lastig, dus kocht ik er nog een bij, namelijk Blitz. Op die manier kon ik Mac weer rustig opbouwen en wel in tweespan wedstrijden blijven rijden. Met een wedstrijd aanstaande had ik plots geen groom. Toen ik ging rondvragen kwam ik uit bij Melissa Langezaal, die zelf ook graag wilde starten met haar paard Tabe. We werden elkaars groom en gingen samen op wedstrijd. Het was dan behoorlijk druk omdat we beide spannen moesten starten, maar heel gezellig en we hadden veel plezier. Toen Mac hersteld was kocht ik er nog een pony bij om vierspan te gaan rijden. Ik vond Kami, een kruising tussen een Shetlander en een Welsh. Ik was niet op zoek naar een merrie, maar zij interesseerde mij ontzettend. Tijdens het proefrijden sloeg ze op hol en ik zag er echt een uitdaging in. Ze ging mee naar huis en ze is nog steeds niet de makkelijkste, maar we zijn al ver gekomen.”

lv Big Mac, rv Kami, la Blitz, ra Macho swm Hellendoorn - Eveline Photography

Terug naar tweespan

“In het begin durfde ik niet hard op wedstrijd met het vierspan, terwijl de pony’s wisten wat ze moesten doen. Dat maakte het wel lastig, dus kwam Eline Geurs bij mij achterop staan. Zij was getraind in vierspan rijden en kon mij dus goed helpen. We durfden toen het tempo steeds meer op te voeren. We hebben zelfs twee keer meegereden op het NK met het vierspan, dat was erg leuk. Ik merkte dat Macho het steeds moeilijker kreeg in de marathon. Dus kocht ik een jonge pony om die op te leiden, zodat die Macho kon vervangen als de tijd daar was. Toen kwam Sky op mij pad. Sky hebben we zelf opgeleid en is nog een tijdje in training geweest voor hij mee ging op wedstrijd, maar hij deed dit super! Toen verhuisde ik van stal naar een stal in Katwijk. Ik moest het vierspan toen ook alleen inspannen en dat was lastig. Vroeger deed ik dat in een schuur en konden de pony’s geen kant op, hier was dat anders. Ik besloot het tweespan meer op te pakken en daar is het bij gebleven. Ik ging lessen bij Wim Warmenhoven en hij heeft mij naar een hoger niveau geholpen. Hij heeft altijd een oplossing voor een probleem. Hij rijdt zelf ook mee in de sport en heeft dus de nodige kennis en ervaring, dat vind ik zelf erg fijn. We zijn nu ook goede vrienden en gaan vaak met z’n allen, dus met Wim en zijn vrouw Sandra, op wedstrijd.”

KNHS trainingsweek met Mac en Blitz

Top vijf

“Uiteindelijk had ik een boel pony’s en het zusje van mijn groom Melissa ging twee pony’s verzorgen. Dat scheelde voor mij weer. Na een tijdje heeft ze twee pony’s van mij overgenomen, namelijk Sky en Blitz. Daar ment ze nu zelf mee en in het eerste jaar zijn ze gelijk Nederlands kampioen vaardigheid geworden. Dus dat komt wel goed en het is erg leuk om ze te zien. Ik heb nu nog drie pony’s zelf, namelijk Kami, Mac en Macho. We rijden samengesteld op niveau M, het hoogste niveau voor ons. De pony’s zijn namelijk te klein om hoger te mogen, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben best wel perfectionistisch dus ik probeer de pony’s in topvorm te houden. Ik streef ernaar om in de wedstrijden in de top vijf te rijden, tot nu toe lukt dat aardig. We gaan zien hoe lang Mac het nog gaat volhouden, want hij heeft artrose en spat. Mocht hij het niet meer kunnen volhouden dan ga ik lekker verder met Kami en gaan de twee oudjes met welverdiend pensioen. Wellicht is er dan ook ooit nog tijd om een D-pony te kopen die ik kan rijden en voor de wagen kan zetten. Dan wil ik daarmee ook weer de samengestelde wedstrijden in. We gaan het zien.”

Kami op de Hippiade

Bron: Mensport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl