Bouwen aan toekomst van de sport

Maar zodra het over mensport gaat verandert zijn agenda in een vrijwillige, en vooral bezielde, missie. Hij is bestuurslid bij menvereniging Waal & Linge, actief binnen mendistrict Oost en vertegenwoordigt als één van de twee afgevaardigden zijn district in het menforum richting de KNHS. Daarin worden ontwikkelingen besproken, reglementszaken voorbereid en signalen uit het veld gedeeld. Hij vertelt: “We adviseren de KNHS over wat er leeft in de sport. Wat vraagt aandacht en wat kunnen we ten goede veranderen? Uiteindelijk worden beslissingen genomen en die worden opgenomen in het wedstrijdreglement. Een grote verantwoordelijkheid, er wordt veel geroepen langs de kant. Maar als je ergens iets van vindt, moet je ook bereid zijn om mee te denken. Besturen doe je samen, dat leerde ik van één van mijn leermeesters, Hans Ouwersloot uit Haaksbergen. Hans zei altijd: ‘Als je met vijf mensen aan tafel zit, vind je van iedereen wat. Net zo goed als dat iedereen wat van jou vindt. Maar in je eentje lukt het niet om iets voor elkaar te krijgen.’ Dat is me altijd bijgebleven. Je mag het niet met elkaar eens zijn, maar je moet wel samenwerken. Mijn vader Cees Vink was tot op hoge leeftijd ook bestuurlijk actief in de menwereld. Het is mooi als je dat kan doorgeven om en samen de liefhebberij te delen.”

De jeugd serieus nemen

Naast zijn grote betrokkenheid bij de menwereld ligt het hart van Mark Jan bij Stichting Jeugdmennen, hiervan is hij voorzitter. Het is zijn belangrijkste taak om zoveel mogelijk geld binnen te halen, want de stichting moet zijn eigen broek ophouden en wordt financieel niet ondersteund door de KNHS. Stichting Jeugdmennen begeleidt jonge menners tot en met 25 jaar richting het Europees Kampioenschap Jeugdmennen. Een traject dat in januari start en in augustus uitmondt in het kampioenschap, dat dit jaar wordt gehouden in Roemenië. Het traject bestaat uit drie gezamenlijke trainingen, twee verplichte wedstrijden, intensieve begeleiding en teambuilding. Alles om jonge talenten zo goed mogelijk voor de dag te laten komen. Mark Jan licht toe: “Sponsoring en financiering blijven een uitdaging, maar ik zie momenteel een positieve beweging. Het aantal jeugdmen­ners groeit. Ze inspireren en motiveren elkaar om kansen te pakken. Dat probeer ik ook altijd mee te geven: als je iets aangeboden krijgt, moet je die kans altijd met beide handen grijpen. Wat ik het mooiste vind is de onderlinge sfeer. De jeugd gunt elkaar alles. Ze groomen samen, vieren verjaardagen met elkaar en zijn oprecht blij als iemand kampioen wordt. Dat is uniek! De begeleiding wordt professioneel aangepakt, met enthousiaste en deskundige hulp van onder meer Bram Chardon, Christiaan Provoost en Mark Weusthof. Er zijn teammeetings, clinics en er is zelfs een sessie waarin uitgebreid wordt besproken wat je op een internationaal kampioenschap kunt verwachten. We nemen de sport zeer serieus, maar we bewaken ook het plezier erin. Als de druk te groot wordt, stoppen er te veel kinderen. Dan zijn we ze kwijt, voor nu maar ook later. Ze moeten zich gesteund voelen, mogen fouten maken, maar moeten bovenal dat ze lol hebben!”

Vader én vrijwilliger

Voor Mark Jan is het jeugdmennen meer dan een bestuursfunctie, hij beleeft het ook als vader. Zijn zoon Ischa (22) rijdt op 3* niveau en maakt deel uit van het perspectieventeam: de beloftes die kunnen doorstromen naar de nationale kaders. Ook dochter Marije (17) is actief in de paardensport en de vaste groom van Ischa. Alleen Ruben (20) heeft er niets mee en lijkt daarin op Miriam, de moeder in huize Vink. Zij is van de catering en de support op de wedstrijden. “Ischa heeft meegedaan aan het EK Jeugd in Zweden. Dan maak je het als ouder ook mee van de persoonlijke kant en dat is anders dan als bestuurder. Ik weet hoeveel werk er in aanloop naar zo’n EK in zit en als de wedstrijd nét niet goed uitvalt, dan komt dat echt binnen. Maar alles bij elkaar was het een geweldige belevenis waar we echt van hebben genoten”, herinnert Mark Jan zich.

Sport onder een vergrootglas

We kunnen wel stellen dat de mensport maatschappelijk onder druk staat; dierenwelzijn, regelgeving en vergunningen tijdens wedstrijden en niet op de laatste plaats de publieke opinie. Het zijn thema’s waarmee bestuurders dagelijks te maken hebben. “We liggen onder een vergrootglas”, beaamt Mark Jan. “En dat betekent dat we goed moeten uitleggen wat we doen en waarom we het doen. De sport is gebaat bij officials die de verantwoordelijkheid nemen, iedereen erop durven aan te spreken en streng toezien op het welzijn van onze dieren. Er moeten ook geen discussies zijn als er bijvoorbeeld bloed in de mond van een paard wordt geconstateerd. Bloed is bloed, dat is pech, maar regels zijn regels. Uiteindelijk draait het om het paard. Tegelijkertijd zie ik dat regelgeving soms te complex wordt. Onze sport kent teveel regels en mijn missie is dat ik mezelf inzet om dit te vereenvoudigen waar dat kan! Want sporten doe je met paarden, maar een sport draaiende houden, dat doe je met mensen.”

Misschien later

Mark Jan was in het verleden een enthousiaste en gedreven menner: “Ik heb een hele drukke baan en twee kinderen in de sport, waar ik op wedstrijd graag bij ben. Daarnaast heb ik ook mijn bestuurlijke verplichtingen en dat is bij elkaar teveel om ook nog zelf actief te mennen. Als ik iets doe, wil ik het heel goed doen en dat kan niet als je paarden op de laatste plaats komen. Ik mis het zeker wel, maar voor nu zijn andere zaken belangrijker. Misschien krijg ik later wat meer tijd, maar vooralsnog geniet ik van mijn kinderen en mijn bestuurlijke werk. Ik hoop zo een steentje bij te dragen aan de mooie mensport!”