Hier en daar een kinketting losser of strakker of een neusriem hoger of lager, tijdens de trainingsdag laat Lambertus zien wat een verschil dat kan maken
Hier en daar een kinketting losser of strakker of een neusriem hoger of lager, tijdens de trainingsdag laat Lambertus zien wat een verschil dat kan maken Janneke Berghuis

Controle en discipline

In bijna alle paardensportdisciplines is regelmatig lessen bij een instructeur de gewoonste zaak van de wereld. In de aangespannen sport is men meer autodidactisch ingesteld. Voor de jeugd worden er voor aanvang van het seizoen wel regelmatig trainingsdagen georganiseerd en ook na de fusie van Mensport/Showpaard is de redactie meestal daarbij aanwezig. Zo ook in Usselo waar een paar weken geleden Jong KWPN-leden evenals jonge hackneyrijders welkom waren voor een leerzame dag bij Stal Huckriede.

Zowel tuigpaarden als hackney’s verschenen in de baan voor instructie welke hier werd verzorgd door Lambertus Huckriede die samen met zijn trainingspartner Anneke Borkent en hun zoon Kevin Huckriede bijzonder succesvol is in de showpaardensport. In het wedstrijdseizoen 2025 kwamen zij gezamenlijk bijna honderd keer in de baan en claimden daarbij een aantal belangrijke kampioenstitels voor het eerst of op-nieuw! Zo was daar verlenging van het kampioenschap voor dekhengsten door Magnifiek evenals het prolongeren van de nationale ereklassetitel door Renvyle International en Palladium won de nationale competitie. Renvyle Imondro liep in handen van Anneke voor de vijfde keer naar de zege in het nationale dameskampioenschap en met Kevin zegevierde hij opnieuw in de regionale ereklasse. Ook bij de hackneykampioenschappen wist Stal Huckriede een stempel te drukken. Anneke en Luddington Hi Five pakten de overwinning in het nationale dameskampioenschap en Luddington Mainstream liep met haar naar de kopplaats in het kampioenschap dekhengsten kleine maat. Het kampioenschap dekhengsten grote maat kwam op naam van Sallandt’s Long Train Running en Lambertus.

Veel animo

Het was dan ook niet verwonderlijk dat er veel animo was om deel te nemen aan deze door Jong KWPN georganiseerde trainingsdag. In dit eerste deel doen we verslag ten aanzien van de deelnemers met een relatief meer ervaren paard en in deel twee komen de jongsten aan bod. Vervolgens geven we een inkijkje hoe enkele deelnemers dit hebben ervaren en of zij ook daadwerkelijk aan de slag zijn gegaan met de tips en tricks die hen op deze instructiedag werden aangereikt én waarin dit wellicht heeft geresulteerd.

Terug naar de basis

Een concourspaard kan een mooi leer-paard zijn voor een beginner maar bij één van de deelnemers kwam naar voren dat het moeilijk kan zijn om samen bij de basis te beginnen. Gelukkig zijn er dan dit soort dagen waar jongeren als ze willen veel kunnen opsteken en huiswerk meekrijgen om verder aan te werken. Deze deelnemer heeft nog geen controle over het paard en krijgt van Lambertus heel praktische tips: “Dit paard moet vierkanter lopen want hij springt achter steeds bij. Jij moet ook het tempo bepalen.” Hij controleert nogmaals de optoming en legt uit: “Dit paard kropt zich wat op. Als de kinketting te strak zit, dan kropt hij zich nóg meer op. Laat hem maar in een sukkeldrafje beginnen en probeer hem vierkant te laten lopen. Je begint altijd rechtsom want zo beginnen we op concours ook. Met dit paard moet je voorzichtig proberen te verbeteren in de regelmaat. Kleine stukjes opschakelen kan hij nog niet aan, dan begint hij te rommelen. Jullie moeten terug naar de basis en beginnen bij het begin.”

Oefenen, oefenen, oefenen

Tegen alle aanwezigen zegt hij: “Als je er zelf niet uitkomt in de training, zoek dan hulp! Er zijn genoeg mensen die je willen helpen en overal kan je wat van leren. Als een paard graag uit de juiste houding loopt, moet je er continue voor waken dat je hem wél in de juiste houding houdt. Takt en regelmaat moet je voor elkaar hebben. Dat betekent consequent zijn en oefenen, oefenen, oefenen. Dit is het meest simpele om ze te leren. Vóór de wending een tikje geven is beter dan op de lange zijde. Als hij er dan uit zou springen, rijd je misschien net voor de jury. En als het goed is, dan is het goed! Dan moet je ook stoppen met de training en niet te lang doorgaan. Dan worden ze moe en wordt het weer minder.”

Hoogste doel

Daarna betreedt een kleine maat hackney de mooie eb- en vloedpiste. Voor Lambertus en zijn trainingspartner Anneke een heel bekende. Beiden brachten deze heel succesvol uit en zijn erg content dat de nieuwe eigenaar er ook goed mee overweg kan. Na een korte introductie en inspectie draaft deze ballerina dan ook meteen in houding weg met takt en regelmaat. Lambertus onderwijst: “Je moet altijd logisch nadenken als je aan het trainen bent. Rustig beginnen en niets doen wat je zelf ook niet leuk zou vinden! Begin in een rustig tempo. Als je dan geen regelmaat en controle hebt, heb je dat in uitgestrekte draf ook niet." Nogmaals wordt er nadruk gelegd op de optoming: “Ik doe de kinketting en de neusriem iets strakker en meteen loopt de pony al iets hoger in houding. Daartegenover staat dat als je een kinketting iets losser doet, dat ze automatisch zakken in de hals. Deze hackney loopt perfect door de wendingen en je ziet niet dat de rijder iets doet. Dat is het hoogste doel, dáár kan je van genieten!”

Van achteruit rijden

De volgende deelnemer geeft aan dat het doel is dat de pony zich minder opkrult in de hals. Dit is inderdaad het euvel dat bij het wegrijden meteen door Lambertus wordt geconstateerd: “Deze loopt erachter en rolt er in, gaat hangen op het bit en loopt te diep." Hij adviseert meer overgangen te rijden om de hals meer op lengte te krijgen. “Meer toegeven in de hand zodat hij de hals kan uitleggen. Halt houden en meer de hand toestaan. Verder kan je kijken of het effect heeft om de kinketting wat strakker te doen en ik zou eens een ander bit proberen, of een bit omkleden”, legt hij uit. Hij haalt de kinketting door de neusriem en gespt de leidsels vast in de bril. “Probeer nu van achteruit te rijden, dat is heel belangrijk evenals recht halt houden, dan begin je ook weer goed.” Daarna doet hij het bit nog een gaatje hoger. “Misschien dat de hals er dan nog iets meer uitkomt.” Dit heeft wel het effect dat de pony iets meer bodem neemt en dan is de verleiding té groot om er niet even zelf achter te gaan zitten. Tijdens deze demonstratie legt hij uit wat hij doet: “Terugnemen en toestaan, zodat hij de kans krijgt én snapt, dat het hoofd naar voren kan. Ik zoek meer contact en met het naar voren rijden tik ik hem meteen aan want hij moet leren achter eronder te komen en dan de schoft omhoog te drukken want die drukt hij nu naar beneden.” Ook voor deze rijder waardevolle tips om mee aan de slag te gaan.

Controle

Terwijl de rijder van een grote maat hack-ney probeert te beantwoorden wat de probleemstelling en het doel van deelname is, geeft het paard zelf ook al antwoord. Deze bouwt veel spanning op, blijft niet stilstaan maar komt omhoog waarop de groom niet ingrijpt maar juist wegloopt. Dit geeft Lambertus de kans om les één te demonstreren: controle… Hij houdt het paard losjes vast. Als deze omhoog wil komen, grijpt hij meteen in en maakt duidelijk dat dit niet de bedoeling is en doceert. "Ga niet aan een paard trekken want daar wordt hij juist vervelend van! Egbert Emmink hamerde ook altijd op controle en om een paard stilstaan te leren, stak hij rustig een sigaar op en rookte die helemaal op voordat ze wegstapten." De groom onderneemt te laat actie. "Je moet goed op het paard letten en hem voor zijn als hij weg wil. Hou hem bij de les en zeg daarmee dat hij op jou moet letten en geen gekke dingen moet doen. Het meeste van een paard is aangeleerd gedrag, je hebt de controle niet voor elkaar, hij moet weten dat jij er bent!” Daarna mag hij wegstappen en legt Lambertus later uit: "Als jij hem in een rustig tempo bij de les houdt, wordt dat kijkerige ook minder. Hij is overal mee bezig behalve met jou.” De rijder voert de aanwijzingen uit en de conclusie is: "Het wordt al beter maar ik wil het nog beter. Vraag meer stelling op de linker teugel want hij loopt onregelmatig in het voorbeen en dat komt uit de mond vandaan. In de bocht wil hij graag wegvallen, hou daar controle. Hij valt ook weg over de schouder.” 

Heel leerzaam

Voor de jongeren langs de kant is het heel leerzaam om ook bij deze combinatie heel goed te luisteren naar de adviezen. Bijvoorbeeld het wegvallen over de schouder komt vaker voor. Als oplossing hiervoor instrueert Lambertus: "Leg je zweep dan tegen de binnenkant van de schouder om hem te leren als het ware de schouder naar buiten te ‘duwen'.” Als de rijder aangeeft dat de stress van dit paard al op de wasplaats begint bij het invlechten en vraagt wat je daar aan kan doen, is het antwoord kort maar helder: "Meer aan het werk zetten.” De adviezen beginnen hun uitwerking al te krijgen, de hals komt mooier op lengte en desgevraagd wordt beaamd dat het paard in de mond fijner aanvoelt. Hierop hamert Lambertus er nogmaals op dat controle en discipline het belangrijkste zijn in alles. "Je moet met dit paard gewoon elke dag trainen en hetzelfde doen, dan doet hij dat op concours ook. Je moet er veel voor over hebben anders komt het niet goed!”

Lambertus sprong regelmatig achterop om beter advies te geven
Een aantal toppers sieren de zijden van de fraaie rijbaan met eb- en vloedbodem en gaven naast een mooi uitzicht  tevens 'aanschouwelijk onderwijs'