Vlijmen huldigt Cor van Dijk en Els d’Achard

Ook in het kampioenschap damesklasse hackney’s werd de helft van het deelnemersveld uitgenodigd voor een herkansing. Vijf combinaties traden aan voor de individuele standshow. Daarna werden de nummers drie, vier en vijf definitief geplaatst. Derde werd Heartland Lisa in handen van Henriëtte d’Achard die hoog van de vloer kwam en mooi bleef in het front. Vierde werd Never Thought’s Rockefeller met Petra van de Sande die er ook extra voor leek te strijden. Plaats vijf was voor de ook beste maar wat wisselender presterende Gin’s Black and White met Simone Slui. Daarna volgde de alles beslissende overkamping met de twee resterende combinaties. Alles wat men graag in een hackney ziet is zo ongeveer verenigd in Here I Am in handen van Els d’Achard. Machtig van de vloer gaand, met veel ruimte en een best front kon hen de zege uiteindelijk niet meer ontgaan. De grootste opponent bleek deze dag de ook opvallend hoog bewegende Heartland Major in handen van Angela van Mierlé. Darbij toonde deze ook ruimte en front, maar Here I Am maakte de passen nog even mooier af.

De dag ving echter aan met de lage limietklasse hackney’s die na over rijden van de hoogst geplaatste zes gewonnen werd door Leyrun Tourmaline in handen van Werner Sweens. Deze treedt zeer sterk aan vanuit de achterhand en toont verder een mooi totaalbeeld. May Fairytale met Frank Arends was iets minder gelijkmatig in de verrichting, maar liet zich voortvarend zien. Vervolgens reden vier van de acht lage limietklasse tuigpaarden over en dat werd een mooie overwinning voor de goed door het lijf gaande Helandro B van Cor van Dijk. Het tweede geld was voor Hemanie W met Etienne Raeven die in het totaal iets toegaf. Zes hackney’s in de tussen limiet verreden daarna hun finale. De overwinning ging naar de meest complete en sterk gaande Noddyvyse Magic Moment in handen van Anneke Huckriede. Mister Jingels met Franka van Baast ontwikkelde zich gedurende de wedstrijd goed en wist tenslotte dicht in de buurt te komen. In de hoge limiet voor de tuigpaarden werd de overkamping met vier gewonnen door de met heel veel houding en extra bewegingen showende Bommelsteyn’s Hubert van Jaap van der Meulen in handen van Lambertus Huckriede. Gerran van Wim Jansen geeft in beweging wat toe, maar ook hij mag gezien worden. Voor Anneke Huckriede en Renvyle Bobby’s Boy was de winst in de hoge limiet nadat de beste vier hadden over gereden. Het gangwerk is heel best, de houding mag nog iets rijker. Voor Heartland Major in handen van Angela van Mierlé was plaats twee. De drie tuigpaarden in de competitie konden in één keer opgesteld worden. Ilina in handen van Robbie van Dijk combineerde een voorname houding met royale passen die mooi afgemaakt werden. Pien jansen reed Indy naar de tweede plaats, waarbij deze in houding iets minder overtuigde dan de winnaar. In de ereklasse hackney’s werd het aanwijzen van de winnaar aan de arbiter overgelaten. Deze koos wel terecht voor Heartland Bust Your Buttons gereden door Rob d’Achard. Deze gaat extra over de benen, maakt de passen goed af en was in houding de beste van dit tweetal. Heinhuis Tycho met Jan van Rooij was zijn grootste concurrent. Zeker achter was deze niet minder.

Na de beide kampioenschappen was het vervolgens tijd voor de damesklasse tuigpaarden. Twee dames werd gevraagd het vermogen van hun paarden nogmaals aan te spreken. Freedom in handen van Pien Jansen was de fraaie winnaar die beweging en front goed weet te combineren. Edelroos met Rosalien van der Genugten toonde zich een waardige nummer twee. In de competitierubriek voor de hackney’s viel de kwaliteit nu mee. Eerder in het seizoen was er nog geen reden voor een jubelstemming, maar de pony’s blijken zich eigenlijk allemaal goed te ontwikkelen. Winnaar werd Brookfield Olympic Dreams met Anneke Huckriede, die daarmee haar stempel op de hackneyrubrieken verder drukte. Heartland Lamborghini van Rob d’Achard volgde op de voet. Drie ereklasse tuigpaarden streden in hun finale. Winnaar werd de rijkste in het front en daarbij in beweging haast swingende Cilardo met Etienne Raeven. Elegant en Cor van Dijk gaven goed partij en waren goed voor plaats twee zo bleek. Deze ronde waren er zelfs zes hackney tweespannen en kon er met drie worden over gereden. Toch was van meet af aan duidelijk dat deze dag de beste hegemonie bestond bij het duo Royal Fasika en Baron’s Macho van Jan Jordans, maar gereden door zoon Roy. Werner Sweens moest nu genoegen nemen met de overigens eervolle tweede plaats en die verwierf hij met Leyrun Sapphire en Leyrun Tourmaline. Jan Jordans zelf kon wel de rubriek tweespannen tuigpaarden aanvoeren. Deze won hij met Ferro en Barend en als tweede was het Wim Jansen die zijn span mocht opstellen.

Tekst: Rijk van Vulpen

Foto: www.oypo.nl/rijkvanvulpen