Glorie
Glorie Foto: Deveny Kuipers

Erica: “Glorie is een echte familiepony met een gouden karakter”

Algemeen

Erica van der Weide is na lang uitstellen nu een jaar bezig met het mennen. Vroeger ging ze al eens mee op de wagen bij de verzorgpony’s en zo is min of meer gegroeid. “Heb vanaf het begin af aan toen ik de pony kreeg al gezegd dat ik het leuk zou vinden om er een karretje achter te zetten.”

Recreatief

“Ik bleef het alleen uitstellen en heb ondertussen ook vier kinderen gekregen. Vorig jaar heb ik besloten om de onze pony Glorie voor de wagen te laten beleren en een kar te kopen. Ik vind het heerlijk om ontspannen buitenritten te maken en samen met mijn dochter met de pony bezig te zijn. We zijn voornamelijk recreatief bezig, maar sinds kort neem ik om de week ook privéles om dressuurmatig aan de gang te gaan. Dan hebben we ook een doel. Mijn tienjarige dochter rijdt de pony, dus dan kan ik haar daar ook mee ondersteunen. Voor eind deze maand heb ik ook een hobbywedstrijd opgegeven, dus we gaan zien hoe dat gaat. Mijn dochter rijdt de pony een paar keer in de week en ik men haar dan, dat wisselen we wat af. Wat ik als beginnend menner heel fijn vind, is dat als ik ergens tegenaan loop ik meerdere mensen om me heen heb die ook mennen of gemend hebben. Die staan dan klaar om te helpen of advies te geven als dat nodig is. Daar ben ik zeer dankbaar voor.”


Bijschrift - Credit

Glorie en Norelle

“Glorie heet eigenlijk Welshrijk’s Glorie en ze is een echte familiepony. Ze is een Welsh A-pony van dertienjaar en 1.17m. Voordat ik kinderen kreeg, heb ik haar zelf al onder het zadel beleerd. Ik ben niet zo groot, dus dat kon mooi. Ze is super in de omgang, ook met kleine kinderen. Als ze een tijdje stil heeft gestaan dan kun je haar zo weer opzadelen of inspannen en gaan. Voor ons is het allerbelangrijkste dat ze een gouden karakter heeft. We hebben haar gekocht toen ze drie jaar was als gezelschapspony voor mijn andere pony Norelle. Het kwam eigenlijk per toeval, want Glorie liep de hele tijd achter ons aan in het weiland. De achtienjarige Welsh Norelle heet officieel Bolheims Hedda, haar hebben we al als jaarling en ook zij is super in de omgang. Ik heb haar altijd onder het zadel gereden Beide pony’s blijven bij ons tot het einde. Ze staan in een stukje weiland dat we huren aan de rand van ons dorp, want we hebben thuis helaas niet de mogelijkheid om ze daar te houden.”


Vele jaren genieten

“In onze omgeving kun je heerlijk buitenrijden in het veld of in het bos. Je hebt genoeg mogelijkheden om je een paar uur te vermaken. Ik heb vorig jaar lekker genoten van het mooie weer en afgelopen winter hebben we het mennen even stilgelegd. In het voorjaar kochten we een nieuw wagen en nu zijn we weer volop aan het mennen. Ook mijn dochter vindt het erg leuk, dus ik hoop dat we nog vele jaren van de pony mogen genieten. Misschien dat we er ook wel een veulentje bij fokken. Ik heb geen ambitieuze toekomstplannen, maar mocht het oefenwedstrijdje goed gaan, dan is het wellicht leuk om ook eens een oefenmarathon te rijden. We doen het voor ons plezier en de ontspanning. Naast dat mijn dochter en ik het leuk vinden, wordt de pony ook enthousiast. Zo af en toe gaan een van mijn andere kinderen ook mee en in de vakantie ook mijn man. Dat komt er niet altijd van, want onze jongste is drie jaar en hij past dan op. Maar ook vriendinnen, een collega of mijn moeder gaan wel eens mee achterop. Zo lang ze het maar leuk vinden. Het fijne is dat mijn man altijd als eerste klaar staat om te helpen als we de pony moeten ophalen, de kar moeten wegbrengen of als we naar les gaan. Dat maakt het leuk.”


Foto: Deveny Kuipers

Bron: Mensport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl