Grietje Feenstra: “Het Drents-Friese Wold is mijn favoriete plek om te ontstressen”

Menles

“Ik ging mee met mijn zus, omdat ik paarden altijd al leuk vond. Maar we hadden niet de middelen om zoiets te kunnen doen. Iedereen op die menles had alle kennis en ervaring met paarden, maar ik totaal niet. Ik moest zelfs nog leren om een hoofdstel om te doen. Maar het was prachtig om te doen. Dus behaalde ik mijn menbewijs en ging ik op zoek naar een pony. We hadden afgesproken niet gelijk de eerste de beste pony te kopen, maar serieus op zoek te gaan. Dat is niet helemaal gelukt, want de eerst bezochte pony kochten we gelijk. Dat was Breezer. Met Breezer ben ik dressuurwedstrijden gaan rijden en uiteindelijk hadden we het maximale aantal punten in de M. Daardoor moesten we over naar het Z. Dat hebben we helaas niet meer gereden, want hij kreeg een spataandoening. Het was dusdanig dat hij niet meer in de wedstrijden uitgebracht kon worden. Ik besloot een goed huisje voor hem te zoeken. Ondertussen had ik al een andere pony te staan, namelijk Madam’s Minko. Maar met hem had ik op dat moment geen klik. Breezer was namelijk heel vriendelijk en makkelijk, voor een beginnende menner ideaal. Minko is een echte Welsh en erg eigenwijs. Die kan erg heet zijn en heeft dan soms wat anders in zijn hoofd dan ik, dus dan moet ik goed opletten waar ik mee bezig ben. Hij is zeker niet een pony voor iedereen. Op het moment dat ik Breezer verkocht, kreeg ik steeds meer een band met Minko. Ik was echt op hem aangewezen en kon niet meer terugvallen op Breezer, zoals ik eerst deed.”

Aan huis

“Ondertussen is Minko hier nog steeds. In het begin reed ik met hem wedstrijden en we waren L geklasseerd. Ik ben zelfs een keer Fries kampioen geweest en we mochten ook twee keer op het NK starten. Daarbij werd ik een keer tweede en een keer vijfde. Dat was heel gaaf. Maar ik ben nu alweer een tijdje gestopt met wedstrijd rijden, want ik begon mij te irriteren aan de jurysport. De ene jury geeft je geen punten omdat ze liever een Fries in de baan zien en de andere strooit met punten, ook als het niet goed gaat. Daarnaast ben ik ook door persoonlijke reden gestopt met wedstrijden rijden. Ik men nu lekker recreatief en geniet van het plezier samen met de pony. Sinds februari hebben we een eigen huisje gevonden waar de pony’s eindelijk thuis konden staan. Dat is prachtig. We wonen afgelegen met allemaal paarden mensen. Ik kan zo het zandpad op rijden en rustig op mijn gemakje gaan mennen. Alles wat hier staat, is van onszelf en daar ben ik trots op. Ik kom thuis en hoef mij geen zorgen te maken hoe het gaat met de pony’s, want ik kan ze zo zien. Ik wil graag dat mijn pony’s het goed hebben, want een pensionstalling gaf mij soms wel wat ergernis en stress. Ik ben blij dat we nu hier wonen met de pony’s. Toen we hier kwamen wonen, kochten we namelijk een tweede pony erbij. Dan stond Minko in ieder geval niet alleen.”

Grietje met Minko op Terschelling  - Foto: Privébezit

Ontstressen

“Onze tweede pony is de zesjarige merrie Cookie. Ik ben zelf geen fan van merries, maar ik wilde ooit nog eens een veulentje fokken. Cookie is een leuke, kleine pony, maar op dit moment nog erg wild. In mijn beleving heeft ze een trauma gehad, want je mag met je handen niet bij haar komen. Ik hoop haar vertrouwen te winnen en we doen het rustig aan. We zijn bezig met de basis, zoals een halster om kunnen doen. Ooit hoop ik haar voor de wagen te zetten, maar het allerbelangrijkste is dat ze een leuk leven heeft. Wat betreft het mennen doen we veel leuke dingen, voornamelijk buitenritten en georganiseerde ritten. Het Drents-Friese Wold is mijn favoriete plek. We rijden daar dan een rondje van twintig kilometer en Minko kent de route uit zijn hoofd en weet precies hoe en wat. Ik geniet ervan en hij ook. Het is heerlijk ontstressen. Je verzet je gedachten en bent dan alleen bezig met je pony. Dat is het allermooiste. We doen elke zaterdag ook mee met de menles en dat is erg gezellig met iedereen. We hebben veel plezier in wat we doen. Ik ben zelfs nog vijf keer met Minko naar Terschelling op vakantie geweest. Want toen ik destijds Breezer verkocht, had met de eigenaren afgesproken dat ik hem terug wilde kopen als ze hem niet meer wilden hebben. Aan die afspraak hebben ze zich helaas niet gehouden, dus ben ik op zoek gegaan naar Breezer toen ik daar achter kwam. Dat was een hele zoektocht, maar uiteindelijk kwam ik een profielfoto op Facebook tegen waar hij op stond. Het bleek dat die mensen op Terschelling woonden. Ik kwam in contact met ze en uiteindelijk ging ik daar zelfs eens per jaar met Minko naar toe om samen in de duinen te mennen. Dat is machtig. Ik geniet hier elke dag van.”

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto’s: Daphne’s Equi Photography en Privébezit