Saskia Rijk: “Je groeit samen naar een hoger niveau”

10 november 2023, 08:00 Algemeen

Saskia Rijk kwam als negenjarig meisje al in aanraking met het mennen toen ze verzorgpony’s had en achterop mocht op de wagen tijdens een buitenritje. Toch bleef het een tijdje uit en reed ze meer onder het zadel. Totdat ze haar eigen Shetlander kocht en die zelf is gaan beleren.

Shetlanders

“Ik was zestien toen ik mijn Shetlander kocht. Ik wilde die graag gaan beleren op driejarige leeftijd en dat heb ik ook gedaan. Ik had weinig ervaring, want ik was alleen meerdere keren mee geweest achterop de wagen. In eerste instantie heb ik de pony leren wennen aan het tuig en ben ik er veel achter gaan lopen. Toen ze er klaar voor was en oud genoeg, heb ik er een sulky achter gehangen. Op die manier ben ik gaan mennen en met die Shetlander heb ik heel lang gemend. Op een gegeven moment gingen we zelfs naar clublessen van de vereniging in de buurt. Ik merkte dat het uiteindelijk te zwaar werd voor haar alleen en ik werd steeds fanatieker.”

“Ik kocht er daarom een pony bij, om tweespan te kunnen rijden. Dat heb ik een aantal jaren gedaan met die twee pony’s. Uiteindelijk kwam er zelfs een derde Shetlander bij, omdat mijn eerste pony het niet meer aankon. Die staat nu al een aantal jaar van haar pensioen te genieten. Ze krijgt alle aandacht van de verzorgmeisjes die haar uitgebreid poetsen en mee gaan wandelen. Ik heb nu een D-pony die ik vijf jaar geleden heb gekocht en toen kon hij alleen maar mee lopen aan het halster. De verkoper wist ook niet veel van de pony. Hij had geen papier, maar was geschikt voor het mennen en naar wat ik zocht. De dierenarts uit de buurt die de klinische keuring uitvoerde, dacht dat hij een kruising was met een New Forest. Nu zijn we heerlijk aan het mennen en heb ik ook hem zelf opgeleid. Zodoende groei je samen naar een hoger niveau. Sinds vorig jaar hebben we voor het eerst mee gedaan aan samengestelde wedstrijden en dat hebben we dit jaar doorgezet.”

Foto: Rien Paardekooper Fotografie

Foto: Privébezit

Blije, aanhankelijke pony

“In de toekomst wil ik nog meer wedstrijden gaan rijden, maar het is niet bepaald goedkoop. In de winter doen we vooral mee aan mini-marathons in de buurt in Zeeland. Dressuur en vaardigheid doen we ook af en toe en ik hoop weer een wedstrijdje mee te kunnen pakken in december. Vorige week hadden de les voor de voorbereiding van de mini-marathon in de Kroo, waar veel menners op af komen. Mijn pony denkt meer terug dan vooruit, dus marathon is nog niet zijn sterkste punt. Daar werken we hard aan en de les heeft daarin geholpen, want het gaat steeds beter. We hebben lekker kunnen rijden. Zelf vind ik de samengestelde wedstrijden wel het leukst, want dan heb je alle drie de onderdelen als afwisseling. Ook de gezelligheid die erbij komt kijken, is leuk. Je bent met menners onder elkaar en de hele dag met je pony bezig, het is een soort minivakantie.”

“We blijven ons verbeteren in de marathon en dressuur, want dat is de basis en die is belangrijk. Dan hoop ik volgend jaar wat meer in de middenmoot mee te kunnen rijden. We hebben natuurlijk nog niet veel ervaring, dus we gaan lekker door. En hoe vaker je naar menwedstrijden gaat, hoe meer mensen je weer leert kennen. Dat vind ik ook het leuke aan de sport, want het is een grote familie. Je helpt elkaar en gunt elkaar ook de winst. Ik rijd zelf ook onder het zadel en heb wel eens een B-wedstrijdje gereden tussen de paarden met winstpunten, maar daar ga je echt heen voor jezelf. Ik rijd hem nu nog wel eens onder het zadel, maar de prioriteit ligt wel echt bij het mennen. Dat vind ik het leukste om te doen. Zelf vindt hij dat ook leuk en heeft altijd zin om mee te gaan. Het is een blije, aanhankelijke pony en ik ben er gek op.”

Foto: Privébezit