Anneke: “Ultieme vorm van loslaten en ontspannen”

14 augustus 2023, 10:37 Algemeen

Anneke Cappon ging door samenloop van omstandigheden mennen, want de intentie was er niet. Ze had een Haflinger onder het zadel waarmee ze leste en dat vond ze erg leuk. Maar ze woonden ook op een groot stuk grond. “We wilden de grond verkopen, maar de verkoop ging niet door. Toen we het blad Landleven lazen, zei mijn man: zullen anders zelf niet het landleven gaan beoefenen?’”

Recreatief

“De intentie om Shetlanders aan te schaffen en te gaan mennen was er dus niet. Maar toen we eenmaal besloten om zelf bezig te gaan met het landleven, hadden we binnen een maand twee Shetlanders en twee honden aangeschaft. Ik wilde overigens wel dat de Shetlanders wat konden en kochten we een tweetal die al voor de wagen liepen, namelijk Floor en Romy. Ik had nog nooit gemend en dit was gelijk tweespan. Mijn rijinstructrice reed op hoog niveau, maar daarnaast mende ze ook in verschillende disciplines. Zij heeft mij het mennen geleerd en menlessen gegeven. Ik ben toen tweespan gaan rijden en later enkelspan. Dat doe ik nu nog steeds. Het is dus heel toevallig ontstaan en ik had vroeger nog wel plannen om eventueel mee te doen aan een wedstrijdje of tocht. Maar het tweespan viel uit elkaar en qua vervoer was het lastig. Het is er dus nooit van gekomen, maar we mennen heerlijk recreatief. Dat is voor mij de ultieme vorm van loslaten en ontspannen.”

Anneke met Romy en Floor

Spannend

“Het zijn kleine pony’s en als je stapt dan glijdt het landschap langzaamaan je voorbij en kun je heerlijk dagdromen. Één zijn met je pony. Dus als je wilt onthaasten, dan moet je paard en wagen aanschaffen. Zeker met de kleintjes, hoewel het ook boefjes kunnen zijn. Zo ben ik één keer op hol geslagen met het tweespan. Zij dachten: dit is de weg naar huis en ik raakte mijn leidsel kwijt. Ik had ze niet meer goed onder controle en probeerde het verloren leidsel weer op te pakken. Het hielp niet dat er achter ons een auto zat te toeteren. Toen ik mijn leidsel weer had, heb ik ze afgeremd door ze in de berm te sturen. Zo kwamen we gelukkig weer tot stilstand, want mijn hart zat wel eventjes in mijn keel. Het liep goed af, want ondanks dat ze klein zijn, is het wel spannend. Je bent namelijk de controle kwijt. Mijn 21-jarige pony Floortje die kan nog steeds een boefje zijn. Er gaat bij haar een knop om en dan gaat ze. Ze komt ook altijd wel terug als ik haar in de berm stuur en afrem. Dus ook de kleintjes kunnen je het soms spannend maken. Al probeer ik altijd zulk soort dingen te voorkomen.”

Floor

Floor en Fleur

“Ik houd de pony’s graag fit, anders vind ik het niet eerlijk voor ze. Zo doen we ritjes voor de wagen, longeren, vrij springen en wandel ik er veel mee. Ik wilde ze ook graag laten draven naast de fiets, maar dat bleek te gevaarlijk. De ene wil graag vooroplopen en trekt je van de fiets af, de ander wordt boos dat je naast haar fiets en duwt je om. Ik heb nu een scootmobiel en dan neem ik ze een voor een mee, dan kunnen ze heerlijk in verschillende tempo’s stappen en draven naast de scootmobiel. Op vier wielen is toch wat veiliger. Het is misschien een aparte trainingswijze, maar zeer effectief. Fleurtje is een 13-jarige, bruine Shetlander van 1.04 meter met zwarte manen en staart. Zij heette Hopje toen ik haar kocht in 2018. Die naam vond ik niet mooi klinken, dus werd het Fleurtje. Nu hebben we dus Floor en Fleur. Floortje is 21 jaar en een vos van 93 centimeter. Thuis zeggen we vaak de bruine en de rooie. Beide staan ze nog voor de wagen. Fleur is liever lui dan moe, ze is rond en gezond. Als ze gras ziet dan komt ze al aan, maar ze is wel echt een knuffelpony. Floortje is een stuk slanker, ze is alert en heeft altijd haar oortjes erop als we gaan. Dat is een echte werkpony en ze wordt dan ook chagrijnig als ze te lang stilstaat. Ze kunnen ook beide onder het zadel, dus zo nu en dan komt er een kindje om een staprondje op ze te doen. We vinden het heerlijk om lekker thuis bezig te zijn. Zo zijn we begonnen met de aanleg van een mini-paddock paradise. Ik geniet van mijn rondjes met de menwagen door de polder.”

Dagtocht met Fleur