Francien: “We doen van alles wat en vooral waar we zin in hebben”

Cadeau

“Ik heb jaren niet gemend tot acht jaar geleden. Mijn dochter was geslaagd voor haar middelbareschooldiploma. Als cadeau wilde ze graag haar menbewijs halen, want ze was altijd bezig met de paarden. We gingen kijken waar dat kon, maar konden in de buurt niet gelijk iets vinden. we hebben toen het paard dat we hadden, laten beleren. De persoon die onze Fjord ging beleren, vertelde terloops dat er binnenkort een meecursus startte. Dat kwam goed uit. Mijn dochter heeft de cursus gevolgd om haar menbewijs te halen en ik heb hem gevolgd om alles op te frissen. Ik pakte het mennen weer op en we gingen recreatieve ritjes maken, maar ook oefenmarathons vonden we leuk of een dressuurproefje. We deden van alles wat. Ik vind het heerlijk om buiten te rijden in de rust met de ijzers die je hoort. Maar met het marathon rijden ben ik erg fanatiek en wil ik het goed doen. Al geniet ik het meeste van de ontspanning tijdens een recreatieve rit.”

Doen waar we zin in hebben

“Ik les nu iedere twee weken, ook bij mij thuis. We hebben een weiland waar we in kunnen rijden als het droog is. Mijn doel is om een dressuurproefje te rijden. Bij de vereniging vier in één doen we wel eens mee met de vaardigheid of oefenmarathon. Ook rijden we regelmatig mee met meevereniging De Menners uit de Hoekse Waard. Mijn droom was om tweespan te rijden en dat heb ik gedaan tot vorig jaar, toen lag er onverwacht een paard dood in de wei. Een vierjarige van een vriend van mij hebben we nu zelf beleerd en ging vorige week voor het eerst mee in het tweespan. Dat ging gelijk al heel leuk en ik hoop nu een keer marathon te kunnen rijden met het tweespan. We doen voornamelijk waar we zin in hebben. Mijn dochter ment ook nog wel, maar minder. Als er iets te beleven valt gaat ze mee met haar kinderen en man. Dan genieten we met z’n allen van het mennen, de paarden en alles wat erbij komt kijken. We doen ook ponykamp waarbij we dagritjes maken, dan rijdt mijn dochter ook met een aanspanning. We hebben een kudde van negen, maar ze zijn niet allemaal van mij. Zo hebben we onder andere een jaarling en een veulen van dit jaar. Ze staan lekker allemaal met elkaar en ik heb dan vier pony’s waarmee ik aangespannen kan rijden.”

Vertrouwen

“Ik heb een grote Fjord van 1.54 m waar ik aangespannen mee rijd, maar ook recreatief onder het zadel. Een vriendin van mij pakt het meer dressuurmatig op met hem, dat is niet helemaal mijn ding. Dan heb ik nog een Fjord Christa die is tien centimeter kleiner. Met die pony heb ik van alles meegemaakt, ze lijkt de ideale pony maar tijdens het beleren voor de wagen was dat heel anders. Ze liet zich niet makkelijk beleren waardoor ik ook angst heb gekregen. Als er een tractor of vrachtwagen aankwam, dan dacht ik gelijk: oh nee. Dat was niet handig, want mijn lesgever destijds vertelde dat de pony bang werd van mij. Ik bracht de angst over op de pony. Ik ben toe meegegaan met iemand die veel pony’s beleerde en al wat had meegemaakt. Die man bleef altijd zo rustig en gaf mij het vertrouwen. Daardoor heb ik mijn angst overwonnen en geleerd om niet bang te zijn. Ik heb nu ook geen angst meer, alleen plezier. Zo moest ik laatst met het tweespan door een small stukje. Op een gegeven moment had ik een paard links van een paaltje en de andere rechts. Mijn dochter en vriendin waren ook mee. Dus kar achteruit, paarden naar achteren en erlangs. Ze vertelden mij toen dat ze het knap vonden dat ik zo rustig bleef en dat zij daardoor ook vertrouwen hadden. Dat was leuk om te horen.”

Bron: Mensport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl