Suzanne Vink: “Geef jezelf en je paard een eerlijke kans”

De pony waarmee ze destijds in de mensport begon is inmiddels overleden. “Dat was heel triest, maar aan hem heb ik wel te danken dat ik mijn passie gevonden heb. Na het overlijden van de pony heb ik een Schwarzwälder gekocht”, begint Suzanne haar verhaal.

Geen makkelijke combinatie

Zijn naam is Tank en de twee zijn nog steeds samen. “Hij was hartstikke braaf voor de wagen, was goed beleerd. Maar dressuurmatig gezien kende hij nog niet veel. Hij was gewend om door het bos te crossen en daarin zijn eigen ding te mogen doen. Niet perse een makkelijke combinatie met mij, want ik had ook nog helemaal niet veel dressuurmatige ervaring!”

Toch gingen de twee aan de slag. “We hebben veel menlessen gehad en ik heb altijd professionele hulp gezocht bij het uitzoeken en het passend maken van de wagen en het tuig. Dat zijn dingen waar ik zelf te weinig verstand van heb, ik vind het verstandiger om dat over te laten aan mensen die wel de juiste kennis hebben.”

Blessureleed

De afgelopen jaren heeft Tank veel blessures gehad. “We hebben daardoor helaas geen hele grote stappen kunnen maken in onze ontwikkeling. Inmiddels wordt hij binnenste buiten gekeerd in de kliniek, ze hebben een nieuwe blessure gevonden maar weten nog niet precies waar het vandaan komt.”

Suzanne baalt ervan en wil er alles aan doen dat Tank zich weer goed voelt. “Ik ben juist iemand die paardenwelzijn héél hoog heeft zitten. Ik heb nu twee paarden en vijf pony’s die bijna allemaal geleasd worden door anderen. Tank is een uitzondering, hij is wat dat betreft mijn zorgenkindje.”

Suzanne Vink met Tank - Foto: Privébezit

“Maar met de meiden die de pony’s leasen ben ik heel bewust bezig met het welzijn, met de voeding en met de dagelijkse weidegang. Ik spar er veel over, wil dat ze in goede handen zijn bij de mensen die hen leasen. De pony’s gaan niet naar de mensen thuis, ze blijven op de stal die ik huur. Daardoor heb ik goed zicht op hoe het met hen gaat.”

“Probeer het niet zelf”

Ongeveer een jaar geleden kocht Suzanne Kilgolan Lucy (roepnaam: Lucky). “Ik had iemand die een pony wilde leasen en kwam via via in contact met Milou Huisman – Van Veluw. Zij bood Lucky aan. Hij was beleerd onder het zadel en voor de koets, was dressuurmatig goed voor elkaar en had al veel gezien. Ik dacht: ‘Als de leaser haar vijf dagen in de week verzorgd, kan ik haar daarnaast nog twee keer in de week voor de wagen zetten.’”

Zogezegd, zo gedaan. “Maar ook toen heb ik weer professionele hulp ingeschakeld voor de wagen en het tuig én ik heb les genomen bij Milou. Ik zie binnen de mensport veel ‘doe-het-zelvers’. Tot een bepaalde grens vind ik daar niet veel mis mee, maar wel als je zelf totaal geen kennis hebt. Ik ben het ultieme voorbeeld, ik had nog nooit een paard aangeraakt voordat mijn dochters begonnen met rijden, laat staan dat ik ooit gemend had! Maar als je het doet, moet je zowel jezelf als je pony/paard een goede kans geven. Zorg dat je tuig hebt dat past, waarvan je paard geen last heeft en wat geen gevaarlijke situaties veroorzaakt. Zorg dat je kennis inwint bij mensen die er wél verstand van hebben, anders doe je jezelf en je paard tekort!”

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Privebezit