Feline & Jasmijn: “Dexter is geen doodbrave kinderpony”

do 16 jul, 12:15 Recreatie

Toen Edith voor haar dochters op zoek ging naar een pony voor hen, kwam Dexter in hun leven: een Welsh kruising van 1,06 meter, destijds vijf jaar oud en bomvol energie. Al snel bleek de energie lastig te managen onder het zadel voor Feline en Jasmijn, de dochters van Edith.

Het was pas toen Dexter voor de wagen kwam dat alles op zijn plek viel — en inmiddels heeft dochter Feline (11) het mennen van haar moeder overgenomen, terwijl zusje Jasmijn (10) op haar eigen bijrijdponies blijft rijden. Dexter is nu twaalf en super fit.

Te veel voor twee peuters

Dexter kwam bij het gezin toen Feline en Jasmijn drie en vier jaar oud waren. “We waren er vrij snel achter dat hij geen rustige kinderpony was. Het was geen pony waar je je kind op zet en na een kwartier komt kijken”, vertelt Edith. Dexter was eerlijk en lief, maar had een flinke drive. “Na een beetje opvoeding liet hij zich prima vertroetelen door de kinderen, alleen onder zadel was hij altijd scherp. Feline en Jasmijn hebben beiden een periode gehad dat ze hem een paar maanden niet wilden rijden door zijn heftigheid. Dexter wil heel graag werken en twee hele kleine kindjes kunnen hem dat niet bieden.”

De oplossing kwam uit onverwachte hoek. Edith besloot Dexter voor de kar te zetten, zodat hij zijn energie kwijt kon en uitgedaagd werd. Zelf had ze amper menervaring. Dexter dacht daar anders over. “Dexter leek wel geboren voor het tuig! Hij vond het fantastisch. Het beleren was niet moeilijk, het deed alsof hij er al jaren voor stond.”

Winst tussen de grote paarden

Wat volgde was een reeks wedstrijden: marathon, vaardigheid en dressuur, en later ook tweespan met een tweede kleine pony van eenzelfde postuur. “Elke wedstrijd dat we weggingen, ook onze eerste, kwam hij gewoon met winst thuis,” zegt Edith. “Het is zo’n kleine pony die tussen zulke grote paarden loopt en dan gewoon met winst thuis komt. Dat is heel stoer.”

Op wedstrijddagen verandert Dexter zichtbaar. “Zodra hij op wedstrijd is, is hij helemaal bink. Hij zet zijn beste beentje voor en laat ons absoluut niet zitten. Hij heeft zo’n geweldige instelling! Hij is één keer van een wedstrijd terug gekomen zonder winstpunten, dat zegt natuurlijk veel.”

Aanpassen

Voor Edith is dat de kern van waarom Dexter blijft. Ze ziet regelmatig dat pony’s die niet “doodbraaf” zijn, van eigenaar naar eigenaar gaan zodra kinderen ze te lastig vinden of erover heen groeien. “Wij willen hem daarvoor beschermen. Daarom ware we op zoek naar iets wat hij leuk vindt om te doen, wat wij met hem kunnen blijven doen, zodat hij gewoon lekker bij ons kan blijven.” In plaats van Dexter te laten gaan omdat hij geen ideale kinderpony is, past het gezin de eigen trainingen en activiteiten aan op wat bij hem past.

Het stokje overdragen

Die aanpak werpt inmiddels ook een generatie verder zijn vruchten af. Feline reed eerst achterop mee, tot er bij de rijvereniging een menclinic werd georganiseerd. Ze vroeg of ze mocht meedoen, en inmiddels rijdt ze zelf regelmatig met Dexter. Naast het mennen blijft ze ook rijden op haar bijrijdpony.

“Ondanks dat ik het mennen heel erg leuk vind, lijkt het me ook gewoon wel leuk om het rijden erbij te blijven doen,” zegt Feline daarover.

Feline is een perfectionist. Ze wil eerst genoeg oefenen voordat ze de baan in gaat. De focus ligt vooral op de vaardigheid, waar de fine tuning en controle liggen die haar aanspreken. Zodra er ergens in de buurt een wedstrijdje is, gaan ze het gewoon proberen.

Jasmijn (10) rijdt nog op Dexter. Ze is klein voor haar leeftijd en heeft daarnaast haar eigen bijrijdponies. Op haar eigen manier maakt zij dus ook deel uit van het

Jasmijn & Dexter - Foto: Privebezit