Chantal Borst: “Als hij mocht kiezen, liep hij iedere week een marathon”

Meike Paridaans

“Ik heb altijd gezegd: mennen, dat is niks voor mij. Maar goed, het liep nou eenmaal zo. En inmiddels ben ik fanatieker dan ik ooit van mezelf had gedacht”, vertelt Chantal.

“We zien het wel”

Chantal is van origine ruiter, en altijd met koudbloeden. “Maar lichamelijk kan ik het rijden zelf sinds een aantal jaar niet meer aan. Ik was eigenlijk gewoon gestopt.” Haar dochters, een tweeling van inmiddels tien, raakten wel fanatiek. Voor een van hen kocht Chantal River. “Daar ging ze mee naar de ponyclub, maar hij bleek onder het zadel niet zo heel braaf te zijn. Ze is er heel hard vanaf gevallen, hersenschudding en al. Toen wilde ze er natuurlijk niet meer op.”

River bleek ook voor de wagen beleerd te zijn, en dat wist Chantal. “Ik kon niet meer rijden en ik miste de paardensport toch wel. Dus ik dacht: weet je, ik schaf een kar en een tuig aan, we gaan naar de menclub hier tien minuten verderop en we zien het wel. Zo ben ik letterlijk op de bok gestapt. En de pony doet het ontiegelijk goed. Hij is hartstikke braaf, maar geen dode.”

Onder het zadel bokt River nog steeds veel. “Voor de wagen doet hij het gewoon top, dat is zijn ding. Dus heb ik gezegd: dan gaat hij niet meer onder het zadel.”

Startkaart

Na een maand lidmaatschap kwam de eerste wedstrijd al in zicht. “Ze zeiden: we hebben een wedstrijdje, je kunt ook impuls starten, doe je mee? Nou ben ik van mezelf best wel fanatiek. Als ik aan een wedstrijd meedoe, dan doe ik ook echt mee. Dus ik heb gewoon een startkaart aangevraagd, want dat ging in de toekomst toch wel gebeuren.”

Die eerste wedstrijd in de B leverde meteen drie of vier winstpunten op. “Toen dacht ik: oh wacht, misschien kunnen we dit eigenlijk best redelijk.” Na drie of vier wedstrijden waren Chantal en River de B door. Weer vier wedstrijden later startten ze M. “Wel met wat meer training ertussen, hoor.”

Per toeval naar de Hippiade

“De tweede of derde wedstrijd die we reden, bleek een districtskampioenschap te zijn. Dat wist ik niet, ik had geen idee hoe dat allemaal werkte. We werden reservekampioen en toen werd er gezegd: dan mag je naar de Hippiade. Ik zei: de Hippiade? Wat is dat? Hoe moet dat? Nou ja, als we gekwalificeerd zijn, dan gaan we gewoon.”

Op de Hippiade van 2025 werden ze vijfde in de B-dressuur. “We reden de finale, maar toen waren we wel een beetje af. Allemaal met grote dank aan de pony, want hij leert mij heel veel en hij draagt mij ook heel veel.” Dit jaar sloeg Chantal het districtskampioenschap bewust over, omdat ze tijdens de Hippiade op vakantie was. “Maar volgend jaar hoop ik in het M wel weer mee te doen aan de districts.”

Marathon is zijn ding

Alleen dressuur bleek niet genoeg. “Dat vindt mijn pony niet zo leuk, en ik mis daar soms ook de uitdaging in. Dus toen dacht ik: wat kunnen we nog meer in de mensport?” Zo kwamen ze bij de marathon, de samengestelde wedstrijden en mendurance.

“De pony vindt alles leuk, dat helpt. Maar in de marathon is hij echt heel fanatiek, dat vindt hij geweldig. Zelf vind ik het nog wel heel moeilijk, daar moet ik nog heel veel in leren. Maar hij pakt alles zo goed op en zet overal zijn beste beentje voor. Als je een pony hebt die het zo leuk vindt, dan wordt het voor jezelf ook heel snel heel leuk.”

Deze winter staat ongeveer één indoormarathon per maand op de planning. Chantal wil ook kijken of ze kunnen meedingen in de Strijd der Districten. “Ik heb een koudbloed, dus qua snelheid lig ik niet altijd vooraan. Hij is gewoon niet zo snel. Maar we rijden eigenlijk altijd foutloos, en daardoor komen we toch goed mee.”

Mendurance doen ze erbij voor de leuk en voor de afwisseling. “Daarvoor train je op afstand en op hartslag. Dat helpt weer bij de marathons en de samengestelde wedstrijden, het ligt mooi in elkaars verlengde.”

Rekening houden met PSSM1

Na de aankoop kwam Chantal erachter dat River PSSM1 heeft. “Dat is een soort suikeropslagziekte, die zich uit in spierbevangenheid. Het is genetisch, daar komt hij niet meer vanaf. We doen alles in de sport dus met in ons achterhoofd dat ik extra moet opletten. Maar desondanks doet hij het als een tierelier.”

Daarom wisselt ze bewust af. “Als ik de pony zou kunnen vragen, zou hij zeggen: doe maar iedere week een marathon. Maar dat is niet altijd goed voor zijn spieren, dat pieken is wel een dingetje. Goed opwarmen en goed herstellen is voor hem heel belangrijk. Alles begint bij goed trainen.”

Z of zelfs ZZ

River is nu elf. In de dressuur heeft Chantal een duidelijk doel. “Ik wil toch wel echt het Z halen, of misschien zelfs het ZZ. Zolang de pony met zijn spieren goed blijft, moet dat te doen zijn.” Deze winter wil ze de dressuur verder oppakken, met de Hippiade in het M als stip op de horizon.

In de marathon is er geen niveaudoel. “Daar komen we gewoon lekker mee en hebben we lol, dat staat voorop. Al worden we allebei altijd weer veel te fanatiek. Je moet je eisen realistisch houden bij het type pony dat je hebt. Maar mijn pony is goud waard.”

Chantal promoot de mensport ook onder de jeugd. “Ze waren we in september aanwezig waren op Horse Event Youth. We hebben daar een show gereden en ik hoop dat we daarmee de jeugd een inkijkje hebben kunnen geven in de mensport.”

Wil jij Chantal en River volgen? Neem dan een kijkje op Instagram via @river.the.cob!

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Myrthe Westeneng