Remond Wolsleger: “Als je een paardenhart hebt, blijf je in de sport”

Meike Paridaans

vr 7 aug, 15:00 Sport

Remond Wolsleger (60) reed jarenlang dressuur, tot en met de Z2, met zijn paard Thalys. Een hartinfarct op zijn 45e en een openhartoperatie twee jaar later gooiden roet in het eten: hij moest Thalys verkopen. Via een spandoek langs de weg kwam hij bij een menles die hij kreeg voor zijn verjaardag, en dat bleek de weg terug naar de paardensport. Dit keer in het tuig. Inmiddels rijdt hij met zijn schimmelruin DragonFly mendurance, authentieke tochten en dressuurwedstrijden.

"Ik ben eigenlijk gewoon een stadsjongen die op zijn zevende verhuisde naar het platteland", vertelt Remond. Hij werd geboren in Rotterdam en groeide op in Papendrecht, waar een buurvrouw met pony’s hem zijn eerste rijervaring gaf. Via de maneges wedstrijden bij de PRC werd hij steeds fanatieker. "Van huis uit heb ik het niet meegekregen. Mijn ouders hadden zoiets van: als je iets wilt, dan moet je ervoor studeren en of werken."

Impulsaankoop

Pas op zijn 27e kocht Remond in Schijndel zijn eerste paard, een impulsaankoop uit Polen. "Van de klep van de vrachtwagen zag ik een hoofd. Die vind ik mooi en de kleur ook, dus die is van mij, zei ik tegen Wim." Het werd het begin van jarenlang fanatiek wedstrijden rijden tot de Z2.

Het leven gooide meermaals roet in het eten. Een relatiebreuk betekende het einde van het eerste paard, en midden in zijn dressuurjaren volgde een hartinfarct en een hartoperatie op zijn 47e. "Toen heb ik weer alles moeten verkopen en daarna had ik zeven jaar lang geen eigen paard." Het keerpunt kwam toen Remond een chalet kocht in Ouddorp. Fietsend door het dorp kwam hij steeds een bord tegen met instructie voor menlessen bij de Dijkgraaf. "Uiteindelijk kreeg ik voor mijn verjaardag een menles. Een cadeau, en dat was het begin van een heel leuk avontuur." Van dressuurprikker werd hij menner.

DragonFly

Na een jaar lessen op de Dijkgraaf besloot Remond een eigen pony te kopen. "Ik zag op internet een leuke schimmel, een driejarige hengst. Alles wat een onervaren iemand niet zou moeten kopen. Dat wist ik natuurlijk wel, maar ik nam contact op met de fokker Lennard Zoet en kocht hem dezelfde dag nog. Ik was op slag verliefd."

De pony DragonFly (v. Lemon’s Hill) werd beleerd bij de Dijkgraaf. "Je weet dan natuurlijk niet hoe hij het gaat doen. Stap voor stap bouwden we het op. In het begin was hij wel pittig en hebben we hem laten ruinen. Maar door de hulp die ik daar kreeg, zijn we doorgegaan." Op zijn vierde reed Remond al een kleine minimarathon bij de Dijkgraaf met DragonFly.

"Inmiddels is hij zes jaar oud en super veelzijdig. Hij wordt onder het zadel gereden door een meisje. Hij heeft echt een super karakter. Ik kan hem alleen inspannen, ik rij er alleen mee over de weg. Het is echt een top pony."

Authentiek & mendurance

Met een groepje van de Dijkgraaf gaat Remond ieder jaar een weekje op vakantie naar Baarschot, waar hij Miranda leerde kennen. Zij reed er met een ruige aanspanning door de bossen en zette hem op het spoor van mendurance. "Zo zijn we het gesprek aangegaan van: joh, je moet het eens proberen om met die pony een mendurance te rijden. Het jaar erop reden we onze eerste mendurance wedstrijd in Waalwijk en Etten-Leur." Tijdens het rijden ontstond een andere uitdaging: authentiek rijden. "Ik had ooit op YouTube een filmpje gezien van de nachtrit van Amsterdam."

Samen met Miranda werd dat een gedeeld doel. "Als jij een karretje gaat zoeken, dan kunnen we dat met jouw pony DragonFly gaan doen." Via Johan Koster kwam Remond aan een Frans wagentje, een tweewieler uit 1910, dat hij afgelopen winter liet restaureren. Dit jaar reed hij voor het eerst mee in Naarden en in Amsterdam via de Hoofdstad Aanspanning. Hij werd ook lid van de Menners en reed onder meer de Korenrit, om te ervaren hoe het is om in colonne te rijden.

"Nuttig, want DragonFly rijdt normaal gesproken alleen en moest nog wennen aan andere paarden en het geluid." Afgelopen zondag reed Remond weer een mendurance in Waalwijk, waar hij bij impuls 22,5 kilometer de derde plaats had. Op 22 augustus rijdt hij met een groepje mee in de avondrit van Zutphen. "Zo mixen we eigenlijk alle stijlen, en blijven we toch nog lekker actief met de paardensport bezig."

Terugblik en droom

Dat Remond ooit onder het zadel dressuur reed, voelt voor hem als een eerder leven. "Ik ben nu zestig jaar. En toen was ik jonger. Dan wil je grenzen verleggen, maar die behoefte heb ik steeds minder. Daarom trekt de wedstrijdsport binnen het mennen ook niet zo. Ik wil dat graag overlaten aan de jongere generatie." Maar hij hoopt met zijn verhaal mensen te kunnen inspireren om met de paardensport bezig te blijven. "Als je er niet meer onder het zadel kan of mag rijden, zijn er nog genoeg manieren om de paardensport op een andere manier te bedrijven. Bij mendurance heb je bijvoorbeeld ook een wedstrijdelement. Voor komend jaar hoop ik meer authentieke tochten te rijden." De rit van Naarden wakkerde die belangstelling flink aan. "Het is nog mijn droom om ooit een kasteelroute in Frankrijk te rijden. Dat is echt next level."