Marjolein Maas: “Op vreemd terrein gaat er een knopje om”
Marjolein Maas (33) kocht tien jaar geleden haar Fjord Jarvik (roepnaam: Dries) als onbeleerde driejarige en leidde hem zelf op tot Z in de dressuur. Na een ongelukje bij het uitspannen stond hij een tijd stil. Inmiddels zit de combinatie weer in het werk, met een nieuwe wagen en een duidelijk doel: een winstpunt in de ZZ.
“Hij is echt fantastisch. De beste keus die ik ooit heb gemaakt”, laat Marjolein weten. Marjolein verhuisde in 2002 naar Beusichem. Ze was toen een jaar of negen. “Iedereen deed daar paardrijden, dus ik wilde ook paardrijden. En dat bleef hangen.”
Onder het zadel ging het niet altijd van een leien dakje. “Ik ben een paar keer goed hard eraf gevallen. Toen vond ik het allemaal een beetje spannend.” Zo’n vijftien jaar geleden kwam ze bij het mennen terecht, via de ruitersportzaak van Nico Avezaath. “Daar kwam ik best regelmatig. Op een gegeven moment zei zijn vrouw Audrey: ‘Waarom ga je niet een keer mennen?’ Dat leek me heel erg leuk.”
Ze haalde haar koetsiersbewijs op het terrein van Nico Avezaath, reed veel enkelspan, ging mee naar wedstrijden en haalde later ook haar tweespanbewijs. “Op de camping waar ik werkte, stond een Fjord die zo braaf was dat Nico hem ook voor menlessen gebruikte. Daar heb ik heel veel mee gereden.”
Op slag verliefd
Na een tijd vond Marjolein het tijd voor een eigen paard. “Ik was eigenlijk op zoek naar een Welshje van een jaar of tien, om meteen lekker mee te kunnen starten. Maar ik vond de Fjorden ook super leuk.”
Bij hengstenhouderij Van de Berg in Wanneperveen stonden jonge paarden. Een merrie trok haar niet. Bij de ruin Jarvik, die met een paar hengstjes in het land liep, was het meteen raak. “Vanaf het eerste moment was ik op slag verliefd op Dries. Zijn koppie, hoe hij naar me toe trok en hoe hij bewoog, want hij kan echt leuk bewegen. Ik dacht: die vind ik leuk, die wil ik.”
Zelf opgeleid
Bij Van de Berg had Dries pas een keer of drie voor de wagen gestaan. Daarna nam Marjolein het over. “Vanaf dat moment heb ik hem helemaal zelf opgeleid. Ik heb altijd les gehad en uiteindelijk bij Berry van den Bosch beland en daar blijven plakken”
Wedstrijden stonden aanvankelijk niet op het programma. “Mijn idee was om gewoon lekker recreatief te gaan mennen. Maar dressuurmatig deed hij het eigenlijk heel erg goed. Toen gingen we van wedstrijd naar wedstrijd naar wedstrijd.”
Knopje om
Hij was vier of vijf toen ze voor het eerst startten. Haar staleigenaresse ging een dressuurwedstrijd rijden, en Marjolein besloot het ook te proberen. “Onder het zadel ben ik altijd heel zenuwachtig. Wedstrijdrijden vind ik daar echt helemaal niks. Maar ik dacht: jong paard, gewoon een keer testen op een ander terrein. En dat ging verbazingwekkend goed.”
“Als hij op vreemd terrein is, gaat er echt een knopje om in Dries zijn hoofd. Dan denkt hij: oké, dit gaan we doen. En dan loopt hij. Op wedstrijdterrein is hij vaak makkelijker dan thuis.” De twee rijden inmiddels Z dressuur. “Vaardigheid heb ik niet heel veel gereden en marathon alleen hier en daar een indoor. Ik ben echt een dressuurprikker.”
XXL-Shetlander
Een brave en rustige Fjord is Dries niet. “Hij is echt een clown. Het is een schatje, hij knuffelt en met kleine kinderen loopt hij zo mee. Maar het is ook echt een XXL-Shetlander. Als je zijn vertrouwen hebt, is alles goed. Heb je dat nog niet gewonnen, dan denkt hij: dan hoef ik ook mijn best niet te doen.”
“Hij kan heel druk zijn, dat zou je niet verwachten bij een Fjord. Maar hij is heel fijn te bewerken, en die drukte kun je juist omzetten in zijn werk. Hij heeft ook op de cover van de Penny gestaan en op posters. Het is echt een allemansvriend.”
Weer op de wagen
Anderhalf jaar geleden ging het mis bij het uitspannen. Daarna stond Dries een tijd stil. “Ik denk dat iedere menner ooit wel eens iets meemaakt. Bij de een gaat het alleen wat soepeler af dan bij de ander. Inmiddels staat hij weer voor de wagen en kan ik weer alleen inspannen en alleen trainen. Ik heb eindelijk een nieuwe wagen gekocht. Dat is het goede wat het heeft voortgebracht.”
Nu werkt de combinatie aan de weg terug naar haar niveau. “Het lijkt me heel gaaf om met hem een winstpunt in de ZZ te rijden. Dan moet ik hem natuurlijk eerst weer verder opgepakt hebben. Ik wil ook de vaardigheid gaan oppakken. Maar vooral wil ik heel veel genieten. Gewoon lekker naar buiten, het bos in. De hond gaat ook altijd mee op de wagen.”
Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Sanimage & privebezit
Lees ook
