“Zo blij dat ik Bungie een kans gegeven heb ondanks die ernstige blessure”

“Ik had alleen maar onder het zadel gereden toen Bungie zijn intrede deed in mijn leven”, aldus Nynke. “Natuurlijk had ik erover nagedacht wat ik met hem wilde doen, want dat hij meer moest zijn dan een fotogenieke grasmaaier, dat stond wel vast. Hij had en heeft namelijk heel erg de neiging om dik te worden. Ik liet hem betuigen door Udo de Haan, zodat ‘de basis’ er goed op zouden zitten bij hem.”

Van hengst naar ruin

Tegelijkertijd werkte ze aan haar eigen vaardigheden als menner, want ervaring had ze dus niet. “We verhuisden naar een pensionstal waar veel gemend werd en waar altijd hulp was als ik vastliep met Bungie”, vervolgt Nynke. “Dat werd Stal Paardenhoeve in Ureterp, de thuisbasis van bijvoorbeeld Menteam Ten Hoeve. Bungie mocht dan wel een knappe hengst zijn – er lopen zelfs enkele nakomelingen van hem rond – ik liet hem castreren zodat hij daar gewoon samen met andere pony’s buiten zou kunnen lopen.”

Kreupel aan vier benen

Op een gegeven moment merkte ze dat haar Welshje niet meer zo levendig en voorwaarts was. “Ik dacht dat het aan het feit lag dat hij gecastreerd was, logisch dat hij niet bruiste van de energie. Maar toch zat het me niet lekker. Ik besloot hem helemaal binnenstebuiten te laten keren toen mijn eigen osteopaat geen duidelijke reden kon vinden en mij doorverwees naar Astrid Bos. Op de kliniek in Emmeloord kwam naar voren dat Bungie een tussenpeesblessure had aan alle vier de benen én dat hij een ontsteking had in de halswervels C6-C7! Geen wonder dat hij niet goed aanvoelde … “

Shockwave, seawalker en natuurlijke kruiden

De vooruitzichten waren gematigd positief; het zou hoe dan ook een kostbaar en langdurig proces worden. Dierenarts Astrid Bos dacht dat shockwave therapie hem zou kunnen helpen, gecombineerd met boxrust en therapeutisch stappen. “Ik ging op zoek naar wat ik nog meer voor hem zou kunnen doen”, vertelt Nynke. “De seawalker bij Health4Horses in Hollandscheveld zou hem de nodige – onbelaste – beweging geven in combinatie van energetische behandelingen door Ko Sikkens. Ook verandering van het voermanagement zou wonderen doen. Hij kreeg een dieet van goed ruwvoer en natuurlijke kruiden, onder andere tegen ontstekingen, zodat genezing van binnenuit zou plaatsvinden.”

Lange weg

De shockwave therapie sloeg aan. Elke keer na een controle bleken de pezen sterker te zijn geworden. Al met al duurde het ruim twee jaar voordat Bungie genezen verklaard was. Stukje bij beetje kreeg Nynke haar ‘hengst’ daarna weer terug. “Hij was uiteraard nog gewoon ruin, maar hij had weer de energie en de uitstraling die hij had toen ik hem aanschafte. Een oorzaak van de blessures was niet echt aan te wijzen. Het zou overbelasting zijn, maar zoveel deden we niet. Waarschijnlijk was het een geval van pure pech ...”

Bewuster trainen

Voorzichtig begon Nynke weer met de training in 2022. “Ik train nu ook veel bewuster. We doen bijvoorbeeld nooit twee dagen achterelkaar dressuurtraining, maar ik geef hem altijd een dag vrij om de spieren tot rust te laten komen of we gaan lekker naar buiten voor een stapritje. We starten nu L-dressuur – komend weekend doen we mee aan de noordelijke kampioenschappen – maar ik heb geen doel of zo. Een keer meedoen aan een mendurance wedstrijd lijkt me ook gaaf bijvoorbeeld, en leuk voor hem.”

Verliefde puber

Doordat ze zoveel met hem optrok en nog altijd veel tijd met hem doorbrengt, hebben Nynke en haar pony een sterke band. “Hij volgt me als een verliefde puber en hij is eigenwijs en eenkennig. Wil iemand anders hem even meenemen en hij vertrouwt het niet, dan verzet hij geen voet totdat hij mij weer in het oog heeft. Hij gaat nog altijd regelmatig in de seawalker, als een soort onderhoud en een goede onbelaste training, ik ben de enige die hem erin kan zetten. Zit ik achter hem op de menwagen, dan voelt hij mijn spanning. ‘Haal eens adem’, zegt mijn instructrice Tamar van Willenswaard dan. En dan gaat er ook een zucht door zijn lijf. Hij is mijn spiegel.”

Maatje

“Ik heb niet een bepaald doel voor ogen in de sport of zo; we doen mee zolang wij het leuk vinden”, besluit Nynke. “Ik ben heel zuinig op mijn maatje, want dat is hij onvoorwaardelijk. Het is niet voor te stellen hoe blij ik ben met mijn besluit om hem een kans te geven toen ik die diagnose in de kliniek te horen kreeg. Dertien jaar is hij pas; hij heeft nog een heel leven voor zich.”

NB: we kregen bericht dat Nynke en Bungie op de Noordelijke kampioenschappen in beide proeven in de klasse L derde werden en dus naar de Hippiade Mennen mogen in Ermelo!