Na vijf jaar weer voor de wagen: “Harry was weer happy!”

Heleen is de zeventig gepasseerd, en nog volop actief met paarden bezig. “Ik heb mijn hele leven lang paarden gehouden en gefokt”, vertelt ze. “Daarnaast was ik als docent Paardenhouderij werkzaam. Nog altijd ben ik als examinator betrokken bij Aeres en Yuverta.” Ze is een bekend gezicht in de voltigesport; ze koopt en leidt paarden op voor deze discipline.

Voltigepaard = topatleet

“Denk nou niet dat elk paard geschikt is als voltigepaard, zeker niet voor de hogere niveaus”, laat ze weten. “Een voltigepaard is een topatleet en wordt ook als zodanig getraind. We doen er alles aan om ervoor te zorgen dat ze goed kunnen functioneren, en daarvoor hebben ze heel veel afwisseling nodig: dressuur, buiten rijden, een sprongetje maken … vooral ook om ze fris tussen hun oren te houden.”

Manno-zoon

Heleen als longeur in actie met Harry

In haar zoektocht naar toekomstige voltigetoppers stuitte Heleen op Harald (Manno x Patijn), een toen 7-jarig tuigpaard met voldoende maat en formaat dat ook bereden was. “En eerlijkgezegd: hij was ook nog eens betaalbaar, want het vinden van niet al te prijzige paarden valt niet mee. Harald was een veelzijdig paard, dat ook in de mensport gestart werd. Hij ontwikkelde zich door een zorgvuldige training tot een internationaal voltigepaard, maar kon eigenlijk te weinig ingezet worden omdat hij teveel beweging had voor beginnende voltigeurs. En ik moest ook inzien dat hij er in feite niet heel veel plezier in had.”

“Zou hij het nog kunnen?!”

Heleen had zelf wel heel veel lol in haar paard. “Ik had en heb echt een zwak voor hem. Je moet de hele tijd om hem lachen, het is een geboren clown. Hij zoekt altijd iets om mee te spelen in de wei; een emmer, een plas water … als ik zijn gezicht zie, word ik al blij. Hij loopt inmiddels M2-dressuur met een amazone hier op stal. Ik wil hem eigenlijk niet kwijt, omdat hij zo leuk is. En dus vroeg ik me van de zomer af: ‘Hij heeft vijf jaar geen tuig om gehad, zou hij het nog kunnen?!’”

Opnieuw verliefd

Met in haar achterhoofd de gedachte dat Harry ‘altijd nog weg kon’ vroeg Heleen een bevriende menliefhebber of ze eens wilde proberen of Harry nog begreep wat aangespannen rijden was. “Nou, ik zal je vertellen, ik werd gewoon verliefd op mijn eigen paard!”, blikt ze terug op het moment dat de vosruin voor de wagen liep te swingen, als een koning. “Hij vond het duidelijk weer helemaal fantastisch! En dus besloot ik dat ik mezelf wel een cadeautje mocht gunnen: ik zou op menles gaan!”

Spoedcursus mennen

Er werd een eigen wagen en tuig gekocht bij Gregor Melsen en Heleen sprak een les af met instructrice Marcelle Heijkoop. “Ze vroeg me aan het begin: ‘Wat wil je bereiken?’ Ik wist van de aangespannen wedstrijd bij de Develruiters en zei in een opwelling dat ik daar in de B wilde starten. Toen keek ze me wel even vreemd aan. Maar ze had een paar weken volop de tijd; Harry kreeg een opfriscursus en ik een spoedcursus en we schreven ons in …”

Rustig doortrainen

Het resultaat viel – om zo maar te zeggen – niet tegen. “Ik vind het zo leuk en tegelijkertijd zo grappig! Ik heb een nieuwe discipline ontdekt! We trainen rustig zo door en zolang we er allebei zoveel plezier in hebben en het is logistiek gezien haalbaar, start ik hem af en toe op een wedstrijdje. Het gaat er vooral om dat Harry weer happy is!” (cd)

Foto’s: Privébezit
Foto helemaal boven: Memories by Naomi Fotografie