Joyce Lutjeboer: “Toekomst is nog even onzeker”

“Ik kreeg niets groters, mijn moeder vond het nog altijd niets”, laat Joyce aan MenSport & Showpaard weten. Uiteindelijk kreeg ze er wel een tweede pony bij en met dat tweespan startte ze dressuur-, vaardigheid- en marathonwedstrijden.

Van Shetlander naar Welsh

“Doordat mijn merrie overleed door een zware dracht, werd mijn ruin die overbleef hartstikke ziek. Ik ben daarna dus op zoek gegaan naar een nieuwe tweede pony voor erbij. Dat werd de destijds tweejarige Welsh pony Gina.”

Het was een bewuste keuze dat Joyce de overstap maakte van Shetlander naar Welsh. “Ik vond het heel leuk om met het tweespan te rijden, begrijp me niet verkeerd! Ondanks dat Shetlanders soms heel hard lijken te gaan, kunnen ze in de praktijk natuurlijk niet de snelheid bijhouden van de grotere pony’s. Omdat ik graag weer terug de wedstrijdsport in wilde én meer snelheid wilde maken in de marathons en vaardigheid, ging ik uiteindelijk voor een Welsh pony.”

Voorwaarts

Inmiddels staat Gina niet meer thuis. “Mijn moeder heeft dus niet met paarden. Gina is een échte Welsh, soms behoorlijk eigenwijs. Dat klikte niet met mijn moeder, vandaar dat we de keuze hebben gemaakt om naar een pensionstalling te gaan. Toen daar later een stal vrijkwam heb ik mijn paard Nina gekocht. Haar rijd ik momenteel onder het zadel, maar ik wil haar in de toekomst graag ook gaan beleren voor de wagen!”

Het mennen doet Joyce momenteel dus voornamelijk met Gina. “Ze is een heel leuk dier, super lief en betrouwbaar. Ik heb haar zelf beleerd, ze is nu vier jaar oud en top braaf. Het enige waar we tegenaan lopen is dat ze niet genoeg voorwaarts is. Ze heeft heel veel moeite om voorwaarts te blijven denken en lopen, ook als we buitenritten maken. Soms gaat het op het begin heel goed en dan kakt het na een kwartier weer in.”

Tweespan

“Met mijn instructeur heb ik haar een tijd in het tweespan laten meelopen. Dat ging super, dat vond ze geweldig en ze was super voorwaarts en vrolijk. In het tweespan vind ze het één groot feest, maar als ze het in het enkelspan alleen moet doen vind ze dat een stuk minder leuk. Het is dus echt nog wel even puzzelen en aftasten of en hoe we dit voor elkaar gaan krijgen.”

“Mijn doel was om met haar vaardigheid- en marathonwedstrijden te gaan rijden. Het is daarom best balen dat Gina in het enkelspan tot nu toe haar draai niet gevonden krijgt. We gaan de komende tijd zien of misschien toch het kwartje gaat vallen. Ik ben namelijk niet iemand die het gaat forceren, die haar ‘erdoorheen gaat duwen’. Ze moet haar werk wel echt leuk vinden, ervoor willen gaan. Ik heb helaas niet de mogelijkheden om er een spangenoot bij te kopen, anders had ik dat zeker gedaan! De toekomst is dus nog even onzeker, het plezier en welzijn van Gina staat voorop!”

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Privebezit