Femke Boot: “Wedstrijden rijden én leuke dingen doen, dat houdt de pony’s fris”

Femke en Arvanti

“Arvanti bleek het mennen geweldig te vinden en ik had er ook lol in. Op de rijvereniging leerden we bij. En toen leerde ik Fred kennen, hoefsmid en fokker van Shetlandpony’s. We hielpen elkaar: ik hem met zijn meer dan dertig pony’s, hij mij met Arvanti.” De twee ‘kregen wat met elkaar’, zoals dat heet. “Je was vooral druk vóór de pony’s in plaats van mét de pony’s: je hebt het druk met het voeren, verweiden, drachtig krijgen en veulentjes geboren laten worden, maar ja, dan is het werk gedaan en dan heb je nóg geen pony in handen gehad. ‘Dan ga je er toch mee mennen?!’, zei Fred toen. Nou, dat leek me wel wat!”

Gewoon gáán

En zo stapte Femke over van haar Haflinger naar de ‘kleine’ Shetlanders van Stal De Koerberg. “Ze hadden een merrie die te groot was geworden, Kate, en haar broertje Imposant. Later verving Libero van Stal ’t Olland Imposant, omdat die qua maat, beweging en type beter bij Kate past. Libero is net wat groter en hij is net als Kate en Imposant een nakomeling van de hengst Stef van de Mulder, van de familie Ottink in Haaksbergen. Nu klopt het plaatje, met twee pony’s die 1.12m en 1.14m zijn. Met een tweespan had ik nog nooit gereden, maar toen ik eenmaal wist hoe je moest inspannen, was het niet meer zo’n punt. Gewoon gáán en veel oefenen, net als toen ik met Arvanti ging mennen.”

Districtskampioen

Femke werd fanatieker en omdat op pad gaan met twee kleine pony’s nu eenmaal ‘best goed te doen is’ en een trailer en auto voorhanden waren, vond de lerares basisschool begin vorig jaar dat ze maar eens moest kijken of ze een winstpunt kon halen. “Het ging eigenlijk meteen superlekker; we scoorden heel vaak boven de 200 punten”, vertelt Femke. Tijdens de districtskampioenschappen van Oost Nederland reed ze in de klasse L vaardigheid en B dressuur. Ze won de vaardigheid en werd reservekampioen in de dressuur, achter haar vroegere instructrice Ank Wickel! En dus volgde de Hippiade, waar ze als vierde (dressuur) en vijfde (vaardigheid) eindigde. 

Variatie

Femke noemt het mennen met Shetlanders een genot. “Je moet wel consequent zijn. Maar ze zijn sober en fanatiek, maar niet té. Ik was laatst drie weken ziek, maar toen kon ik ze daarna zo weer oppakken. Ik rijd drie keer per week, en zorg ervoor dat ik het leuk houd voor ze: we gaan het bos in om kilometers te maken en aan de conditie te werken, we rijden dressuur en krijgen les op de vereniging, waar ook altijd wel een vaardigheidsparcours staat om te oefenen.”

Sinterklaas

Op de menvereniging weet instructrice Mathilde Jütting tijdens de les met haar enthousiasme ook Shetlanders op een hoger niveau te brengen! Gekke dingen doen hoort er ook bij, zoals een ijsje in het dorp halen met m’n neefje van zes of de intocht van Sinterklaas rijden. En laatst hebben we meegedaan aan een clinic Working Equitation, superleuk. Wil de oud-voorzitter van het NSPS (Shetlander stamboek, red.) een rondje mee? Kom maar op! Iedereen is welkom!”

Foto boven: Leontien Ruissen