Linda Damhuis: “Laat je niet tegenhouden door tegenslagen”

Nieuw maatje

Linda had vroeger een Belgisch trekpaard waar ze mee mende. Ze deed zelfs mee aan de Powerhorse competitie, waarbij er tijdens georganiseerde weekenden meerdere onderdelen werden gereden. “Dat was heel gaaf om te doen, maar helaas heeft dat paard niet zo oud morgen worden. Daarbij werkte ik ook op een zorgboerderij waarbij we menden met een pony en cliënten rondreden in het karretje. Dat was ook erg leuk. Maar toch koos ik daarna om onder het zadel te rijden totdat dat niet meer ging. Want als de ambitie er is om iets te doen met een paard of pony, moet je je niet laten tegenhouden door tegenslagen. Ik heb op korte termijn namelijk meerdere paarden moeten afgeven door ziekte en andere dingen wat ik niet in de hand had. Ook mij rijpaard bleek artrose te hebben en ging snel achteruit. Dus ging ik op zoek naar een nieuw maatje en hoe groot die is, maakt niet uit. De pony Pip die ik nu heb is maar 95 cm, maar we maken samen de grootste lol. We zijn recreatieve buitenritten aan het maken twee tot drie keer in de week en ik ben ook aan de hand met haar bezig. We zijn bezig om haar conditie op te bouwen, zodat we meer dagtochten kunnen maken.”

Linda met haar Belgisch trekpaard tijdens een wedstrijd in Alden Biesen - Foto: Privébezit

Grap

“Toen mijn paard de diagnose artrose kreeg, ben ik op zoek gegaan naar een pony die al aangespannen liep. In eerste instantie begon het als grap. We hebben altijd gezegd dat als we later oud zijn en niet meer op het paard kunnen dat we dan een pony met karretje zouden kopen. Zo oud ben ik nog niet, maar ik ben al wel toe aan mijn pony met karretje. Ik vind het ook nog eens ontzettend leuk. We hebben nu al met zes georganiseerde ritten tussen de 20 en 30 km meegereden. De trainingen die ik thuis doe zijn rond de 10 km. Ze heeft ondertussen al de nodige kilometers in de beentjes en we blijven mooi zo doorgaan. Ik doe samen met vrienden van de ruiterclub mee aan de ritten. Zij rijden allemaal onder het zadel en ik doe dan aangespannen mee. Er zijn ook twee mensen die samen een pony delen. Dan gaat eentje met mij op de wagen en halverwege wisselen ze, zodat ze beide kunnen rijden. Dat is wel een voordeel van ons karretje en ik vind het leuk dat we op deze manier alsnog mee kunnen. Het is ontzettend gezellig. Ook mijn zoon en dochter gaan weleens mee. Pip heeft er altijd zin in, ze is voorwaarts en werklustig. Voor een Shetlander is ze heel makkelijk en wil ze altijd haar best doen. Als we nu zo door kunnen blijven gaan, zoals we nu doen dan is mijn droom al compleet. Ook in het winterseizoen proberen we te blijven rijden zolang dat gaat en dan gaat de chocolademelk natuurlijk mee.”

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto: Privébezit