Sarah Gooris: “Ik hoop meer menners te stimuleren”

7 november 2023, 11:02 Algemeen

Sarah Gooris haar passie voor het mennen ontstond dankzij haar vader. Sarah was al vanaf jonge leeftijd gepassioneerd door paarden, maar vooral actief als amazone bij de landelijke rijvereniging. Haar voorkeur ging uit naar de dressuursport. Toch ging ze ook als klein meisje al mee op de wagen met haar vader. “Ik ging dan ook mee op wedstrijden en vond de gemoedelijkheid in de mensport veel leuker dan in de dressuursport onder het zadel.”

Dressuur

“Mijn vader reed eerst met paarden, maar na een paar jaar maakte hij de overstap naar de pony’s. Op die manier kon ik ook als klein meisje met de pony’s aan de slag, zoals verzorgen. Dat was erg leuk. Op een gegeven moment leerde ik op latere leeftijd in 1997 mijn vriend kennen. Hij ging altijd met mij mee naar dressuurwedstrijden, maar hij vond er niets aan om langs de ring te staan. We besloten om het mennen te proberen. Ik heb de dressuursport vaarwelgezegd en op dat moment groeide de passie voor het mennen steeds meer. We maakten veel meer vriendschappen en het was leuker om onder collega menners te zijn. Ook de combinatie van alles maakt het leuk, zoals de dressuur, marathon en vaardigheid. Voor mijn gevoel ben je intensiever bezig met je pony’s dan wanneer je een dressuurproefje onder het zadel rijdt. Ook in de mensport ben ik zelf gepassioneerd voor de dressuur en samengestelde wedstrijden zijn wel ons ding. Want de marathon vind ik weer een mooie uitlaatklep. Dressuur is en blijft de basis, dat is het belangrijkste. Als dat goed zit, dan gaat de rest vanzelf ook.”

Mensport Trofee

“Ik heb altijd met pony’s gereden. Ik ben begonnen met de New Forest pony Simba van mijn vader. Daar heb ik een aantal jaren mee gereden. Met die pony heb ik verschillende prijzen in België gewonnen. In mijn eerste jaar sleepte ik zelf de Mensport trofee binnen. Dat was een prestige prijs en ik had er toen op zeventienjarige leeftijd nog nooit van gehoord. Ik vond het gewoon leuk om op wedstrijd te gaan. Het drong pas later tot mij door wat het precies inhield, want we mochten toen ook in de Brabanthallen tijdens de paard en koets beurs meerijden. Dat was gaaf om gelijk mee te maken. Ook heb ik met verschillende spannen zeven keer de beker van België gewonnen. Ik heb nog een tijdje met Welsh K pony’s gereden, maar die staan hoog in het bloed. Dat leverde dressuurmatig soms problemen op waardoor ik terug ben gegaan naar de New Forest pony’s. We hebben nu vijf pony’s te staan, waaronder het tweespan waarmee ik verschillende jaren heb gereden en vele overwinning mee heb weten binnen te halen op nationale wedstrijden. . Zij zijn al wat ouder, dus we mennen zo nu en dan of gaan wandelen. Soms gaan ze nog mee met een nationaal wedstrijd. Dan hebben we nog een twaalfjarige New Forest hengst en een pony die we vorig jaar als driejarige hebben gekocht. Die zijn we nu aan het opleiden. Daarnaast hebben we nog een New Forest paardje te staan, waar mijn dochter Ellen op rijdt.”

Dochter heeft leidsels overgenomen

“Ik heb zelf op nationaal niveau gemend en in 2011 is mijn dochter Ellen ook gestart met mennen. De derde generatie menner in onze familie. In 2018 was ze kandidaat gesteld om mee te gaan naar het EK mennen in de jeugdklasse. Ik reed toen zelf ook nog wedstrijden met de jonge New Forest hengst. De pony waar mijn dochter mee zou rijden raakte drie maanden voor het kampioenschap kreupel. We hebben toen de beslissing gemaakt dat zij de hengst kon overnemen. Ze heeft de leidsels van mama overgenomen en rijdt op dit moment op drie sterren wedstrijden op internationaal niveau. Ik heb zelf een stapje teruggenomen met de wedstrijdsport en men nu voornamelijk recreatief. Zo nu en dan doe ik eens mee aan een nationale wedstrijd op amateurniveau met een span schattige Welshpony’s. Maar de passie is altijd groot geweest om ook weer nieuwe pony’s op te leiden. Daarom hebben we een jonge pony gekocht om op te leiden, zodat Ellen ook die kan uitbrengen in de sport. Ik ben enorm trots op mijn dochter, want stiekem heeft zij een droom van mij waargemaakt. Ik wilde zelf ooit nog eens internationaal starten, maar wij hebben haar nu die kans gegeven. Het geeft veel voldoening om haar te zien groeien in de sport. Het is een echte familiesport. Als we naar wedstrijd gaan, dan zorgt haar vader ervoor dat we ter plaatse komen en ik zorg voor de verzorging, training en ondersteuning. Ik hoop dat ik nog lang mee kan gaan met Ellen en zelf ook nog lang mag blijven mennen. . Ik ben op dit moment voornamelijk bezig om de jeugdmenners en ponymenners te ondersteunen. Ik wil graag meehelpen om België meer op de kaart te zetten binnen de internationale sport, want de mensport is hier erg klein en het groeit weinig. Ik vind het belangrijk dat de sport blijft bestaan en daar wil ik graag mijn steentje aan bijdragen. Het is een mooie, leuke familiesport. Ik zeg altijd: driving is not a hobby, it’s a way of life.”