Marjolein van Vulpen-Den Heijer: “Plezier voor twee (en meer) met onze Freiberger”

Maar ja, wat voor paard zoek je dan precies en waar? “Ik had vroeger, toen ik nog op vakantie ging samen met mijn ouders, mooie herinneringen aan de Freiberger. In Nederland maakten mijn man en ik in 2020 een ritje op de Veluwe met een wagen met twee Freibergers ervoor. Ook hij werd enthousiast over dit ras, vooral omdat ze zo veelzijdig waren. Hij zag zichzelf al helemaal zitten achter zo’n paard!”, vertelt Marjolein. Het stel verdiepte zich in het ras, bezocht zelfs een aantal stoeterijen in Zwitserland en raakten er steeds meer van overtuigd dat hun eerste eigen paard een Freiberger moest worden.

Hij is het!

Niet in het ‘vaderland’ Zwitserland, maar in Nederland, vonden ze Lewis. “Hij was een schot in de roos”, blikt Marjolein terug op maart vorig jaar. “In ons land zijn Freibergers vrij zeldzaam en dus staan er ook niet zoveel te koop. Lewis, een bruine ruin van toen zeven jaar oud, was in Zwitserland geboren en via België in ons land terechtgekomen. Hij was leuk en lief en ik wist meteen: ‘Hij is het!’ En zo kwam Lewis naar Brabant, eerst op een privé-pensionstal omdat wij de huisvesting nog niet helemaal voor elkaar hadden.”

Veelzijdig

Lewis bleek helemaal ‘hun’ paard. Marjolein: “Hij heeft de juiste stokmaat - 1.58m, dus niet te groot en niet te klein - is stevig gebouwd, een beetje compact, met ronde billen. Hij is knap, lief maar ondeugend, rustig en koel in het hoofd maar energiek en zeker niet lui. Kortom, het ideale paard met vooral: het ideale karakter en zó veelzijdig! Ik kan ermee dressuren, een klein sprongetje maken, heerlijk buiten rijden en een cross rijden staat op mijn verlanglijstje, dat kan hij vast wel! En ja, hij kan natuurlijk ook nog ingespannen worden! En ik ontdekte het grondwerk met hem, dat vonden we beide erg leuk. Hij bleek ontzettend intelligent en leerde binnen no time zijn eigen lijf kennen, mij vertrouwen en zelfverzekerder te worden.”

Mennen

Hun paard kon al wel voor de wagen; zijzelf waren nog ‘groen’ op het gebied van mennen. “We moesten eerst zelf nog leren mennen! Dat deden we bij Hans Goedhart in Middelburg,  die zelf Arabo Friezen fokt, aangespannen rijdt en vriendin Kim eerder vorig jaar had geadviseerd toen zij haar Arabo Fries Boyke kocht. Eerst haalden we ons enkelspan menbewijs en later dat voor dubbelspan. Wat superleuk was, was dat onze paarden Lewis en Boyke het supergoed met elkaar konden vinden, vanaf het eerste moment dat ze bij elkaar stonden op de pensionstal. Vaag hadden we het plan om hen samen in te spannen - net als Lewis was Boyke ook zowel bereden als betuigd - maar zo ver was het nog niet.”

Ziek

Een paar weken geleden werd Lewis ernstig ziek. “We stonden op het punt om hen naar huis te halen, omdat we de stallen en paddock en afrasteringen inmiddels klaar hadden. En toen merkte ik dat Lewis niet zichzelf was. De dierenarts constateerde lichte koliek, gaf een injectie en Lewis leek wat beter te gaan. Maar de volgende dag wás het niet over; hij stond er als een hoopje ellende bij. Op de kliniek bleek dat hij niet een béétje zandkoliek had, maar gewoon enorm! Dankzij de paraffine ging hij mesten en met het vlozaad kwam ook het zand eruit, maar het leek wel alsof hij emmertje zand uitstortte... Zijn mest was één en al zand! Hij is heel ziek geweest, maar na vijf dagen op de kliniek mocht hij naar huis.”

Opbouwen

Omdat Lewis in korte tijd veel aan bespiering verloren heeft, bouwt Marjolein hem langzaam op. “Het is leuk dat we vrij gemakkelijk dat grondwerk kunnen oppakken. De osteopaat constateerde dat hij veel spanning had - niet gek natuurlijk als je zo’n lange tijd last van je lijf gehad hebt. Achteraf bleek hij al namelijk al heel lang met die zandkoliek te zitten. Hij heeft het nooit laten merken, moet je nagaan hoe hard hij is voor zichzelf en hoe lief naar mij toe...” Het gaat de goede kant op met Lewis. Volgens Marjolein is hij wel wat veranderd; hij is heel aanhankelijk geworden en is misschien wel vrolijker dan voordat hij in de kliniek stond.

Voor het eerst samen

Voor het eerst in tweespan!

Nu Lewis en Boyke met z’n tweeën zijn, blijkt eens te meer dat het hele goeie maatjes zijn. “Dat is superleuk voor ze, en voor ons. We rijden samen, en dus lijkt het heel logisch om ze ook samen in te spannen. Ze zijn wat type betreft heel verschillend - Boyke als Arabo-Fries, met een meer opgerichte houding en gangen, en de horizontaal gebouwde Lewis. Maar misschien is het wel het belangrijkste dat ze het gezellig hebben samen. Eerst hebben we beide paarden een paar keer enkelspan aangespannen om te proberen hoe dat ging, en toen ze gesetteld waren na de verhuizing, was het tijd om ze eens samen voor onze wagen te zetten.”

Twee enkelspannen of één tweespan

Instructeur Hans Goedhart had al aangeboden om te komen helpen. “Dat was heel fijn, want we wilden het graag goed doen om de paarden een fijne start te geven in het span. Al zijn tips zijn welkom! In het begin trok Lewis er wat meer aan, en daarna ging Boyke ook meedoen. Dat is toch iets wat wij en de paarden moeten uitvinden. Maar het gaat vast helemaal goed komen. We gaan nu langzaam kilometers maken en zien het echt als een avontuur: samen rijden, samen mennen met twee enkelspannen én samen mennen met een tweespan! We voelen ons de koning te rijk!” (CD)