Kim Palmers: “Ik had hem liever veel later beleerd”

“Ik wist altijd al dat als ik een eigen paard zou kopen, dat dat een mini moest worden”, begint Kim haar verhaal. “Ik deed met mijn verzorgpony’s veel grondwerk en werkte met hen aan de lange lijnen. Ik heb er veel klaargemaakt voor het proces om ze te beleren. Kleine pony’s vond ik daardoor altijd al heel leuk, maar Shetlanders vond ik iets te grof. Geen verrassing dus dat mijn pony Keesie een mini is!”

Patella luxatie

Kim kocht Keesie voor €500,-. “Omdat ik puur hobbymatig met hem aan de slag wilde, heb ik hem niet laten keuren. De kosten ervoor zijn trouwens voor een pony van €500,- ook niet in verhouding.” Al snel viel het Kim op dat Keesie af en toe sleepte met zijn achterbeen. Later bleek dat patella luxatie te zijn. Dat betekent dat de kniefschijf op slot gaat en de pony het gewricht niet (goed) kan buigen.

“Typisch een aandoening die veel bij kleine pony’s voorkomt. Ze zijn natuurlijk zó gefokt dat alles klein en fijn moet zijn, en daardoor is het kniegewricht ook heel klein. Daardoor heeft de knieschijf soms niet de ruimte om terug op zijn plaats te schieten als een pony op rust heeft gestaan.” Kim kreeg drie opties: Keesie in laten slapen, het gewricht inspuiten of opereren.

Laatste optie

“Op alle drie de opties zit je natuurlijk niet te wachten. Keesie was nog geen drie jaar oud. Omdat hij nog zou groeien was het niet zeker of een operatie voldoende zou zijn. Inspuiten bracht risico’s met zich mee en is natuurlijk rotzooi dat je in de pony spuit. Inslapen was voor mij al helemaal geen optie, ik had toekomstplannen met hem!”

De laatste optie was om Keesie op ijzers te zetten en veel rechtuit beweging te geven. “Hij was natuurlijk nog hartstikke jong. Ik had hem liever een stuk later beleerd, maar voor zijn knieën was dit eigenlijk de enige optie. We hebben toen heel veel rechtuit over het asfalt gestapt en gedraafd. Hij werkt niet elke dag een uur hoor, maar nu wel ongeveer vier keer per week een half uur. Het hoef voor zijn knieën geen intensief werk te zijn, maar het moet wel met veel regelmaat de juiste beweging krijgen.”

Verbetering

Hoe kijkt Kim naar de toekomst met Keeie? “Ik merk dat Keesie lekker in zijn vel zit. Ik hoef maar één week druk te zijn en daardoor niet voor de wagen te trainen, en dan zitten zijn knieën echt veel vaker en langer op slot. Straks als Keesie wat ouder is, is het de bedoeling dat de spieren van zijn achterhand zó sterk worden dat ze de belasting van het kniegewricht voor een groot deel kunnen opvangen. Dat heeft gewoon heel veel tijd en training nodig.”

“Daarnaast wil ik heel graag op zoek naar een spangenootje voor hem. Volgens het nieuwe reglement van de KNHS mag ik Keesie na 2027 niet starten op wedstrijden in het enkelspan. Ik wil daarom graag op zoek naar een pony als vriendje voor hem en waar hij later dan samen mee voor de koets kan lopen.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Louise Ammerlaan Fotografie