Sander Moens rijdt sinds kort vierspan: “Ik vind het heel fascinerend”

31 oktober 2023, 09:19 Sport

Volgens Sander Moens zit de paardensport al generaties lang hun het bloed van de familie. Zijn ouders van zijn overgrootvader hadden een boerderij waar ze paarden fokten en verkochten. Maar daarnaast reden zij er vroeger met paard en wagen taxie diensten. “Bij mij is de passie ontstaan toen mijn vader mij leerde mennen.”

Geleerd van vader

“Mijn vader kocht twintig jaar geleden een Haflinger en kort daarna een Tinker en nog twee Haflingers. Samen met een kennis die ook een Haflinger had, reden ze vierspan met de Haflingers. Mijn vader deed dat voornamelijk recreatief. Helaas moest hij jaren later alle pony’s verkopen door persoonlijke omstandigheden. Toen ik samen met mijn vader ging kijken op een internationale wedstrijd, werd hij opnieuw geprikkeld om terug te gaan in de paardensport. Mijn vader kocht een Lippizaner vanwege de uitstraling, het karakter en de voorwaartse drang. Op dat moment begon het ook voor mij. In eerste instantie begon ik met paardrijden en nam ik privéles in dressuur. Ik reed veel op het strand en deed bosritjes. In dezelfde tijd leerde mijn vader mij het mennen. In 2015 heb ik een mencursus afgelegd en daarbij mijn menbrevet A gehaald. In 2017 heb ik ook mijn B-brevet binnengesleept. Vijf jaar later ben ik privéles gaan nemen bij Jan van den Berge in de dressuur, om de basis goed te bevestigen. Het leukste aan de mensport vind ik dat je een team vormt met je paard of paarden. Net als bij andere takken in de paardensport, vorm je een band met het dier. Maar het verschil bij het mennen zit in het contact, die gaat alleen via de mond en je stem. Hoe fijner je rijdt met je handen hoe fijner het paard zal aanvoelen. Het beste gevoel wat ik ooit heb gehad, is dat ik de paarden kon besturen met kleine bewegingen van mijn pinken.”

Foto: Privébezit

Van alle markten thuis

“Ik doe voornamelijk dressuur en marathon trainingen en koetsentochten in het voorjaar, samengestelde wedstrijden in de zomer en in de winter minirarathons. Naast het aangespannen rijden, maak ik ook nog steeds ritjes naar het strand of boswandelingen. Wat ik erg belangrijk vind in de training is grondwerk. Als het slecht weer is, vervang ik het aangespannen rijden met grondwerk. Ik longeer de paarden dan met dubbele lijn en leer ze aan de hand ook de commando’s. Soms longeer ik ze een voor een, maar soms ook wel alle vier tegelijk. Dan heb ik alle vier Lippizaners loslopen in de bak en train ik de commando’s, zoals halthouden, stap, draf en galop terwijl ze vrij op de cirkel lopen. Sinds kort geef ik ook beginners les met mij neigen paarden, omdat daar veel vraag naar was. Dat werkt perfect. Laatst heb ik ook nog een vriend uit de nood geholpen. Hij moest een trouwerij rijden met een vierspan van witte paarden. Hij had onlangs twee van zijn paarden verkocht, dus leende ik hem twee van mijn paarden. Dat was erg leuk om een keer mee te maken. Maar een van de hoogtepunten was ook de deelname aan de Heilig Bloedprocessie door Brugge dit voorjaar op Hemelvaartsdag. Ik moest voor mijn rol een boodschap overbrengen naar de bewoners van Brugge terwijl ik op mijn paard zat. Ik was heel zenuwachtig, want het was de eerste keer acteren. Maar het was erg leuk en tof om te doen.”

Lippizaners

Ik heb vier Lippizaners thuis die allemaal familie zijn van elkaar. De twee oudste merries zijn mijn indoorspan en ze zijn al 21 jaar. Sinds jaar een staan ze al samen, dus ze zijn onafscheidelijk. Ze gaan voor elkaar door het vuur en daarmee een sterk duo. Met een van de twee hebben we ook een veulen gefokt, een halfbroertje van de andere merrie, want ze hebben dezelfde vader. Drie en een half jaar geleden zag ik een Lippizaner te koop staan op de Lippizaner Hoeve. Dat was een merrie en die bleek een halfzus te zijn van de merrie en onze gefokte ruin die ik al had. Ik ben wezen kijken en heb haar gelijk gekocht en meegenomen. Samen met de ruin heb ik ze opgeleid vanaf nul. Ze zijn zeven jaar en vormen mijn outdoor span. Mijn eerste wedstrijd was indoor Torhout in 2013 een mini-marathon enkelspan. In 2015 startte ik enkelspan op Vlaams niveau. In 2017 maakte ik de overstap naar dubbelspan, waarmee ik in 2018 en 2019 twee werd op de Flanders Indoor Mencup. Sinds 2020 ben ik daarin regerend kampioen. In het voorjaar van 2022 startte ik met meerdaagse samengestelde wedstrijden in de amateursklasse. Zowel ik als mijn paarden waren toen nieuw, maar een jaar later starten we al in de elite klasse. Toen deed ik ook voor het eerst mee met beker van België. Het was dan wel verplicht om een vast koetsnummer te hebben en die had ik op de eerste wedstrijd niet. Ik kreeg geen punten en daarmee had ik een achterstand. Maar die achterstand heb ik ingehaald en ik wist alsnog de beker van België te winnen.”

Grootste droom

“Ik rijd nu wedstrijden met dubbelspan op Vlaams niveau en wil dat ook graag bereiken met vierspan. Vierspan rijden is heel anders dan tweespan. Je paarden moeten veel meer samenwerken en je moet zelf eerder voorbereiden. Denk bijvoorbeeld aan een bocht, daarbij moeten de voorste paarden al naar rechts, maar de achtersten nog niet. Daarmee is het zo dat de fouten die je maakt, worden uitvergroot. Op dit moment merk ik dat ik nog ervaring mis om op een hoog tempo het parcours foutloos te volbrengen. Maar ik vind het heel boeiend. Zo reed ik ook mee op de indoorwedstrijd van Zwarte Waal. Daarbij ging het eerste rondje redelijk goed, maar hadden we wel een foutje omdat ik de weg even kwijt was. De tweede ronde reden we veel sneller. In de derde ronde maakte ik een stuurfout in de tweede hindernis, waardoor we achteruit moesten. Dat ging moeizaam en we stonden lang stil, dat koste veel tijd. Mijn droom moest mij uit de brand helpen. We zakten toen van een tweede naar een negende plaats. De paarden stuurden goed, dus ik mag niet klagen. Het lag vooral aan mijzelf en het ontbreken van de ervaring. Ik heb nog een paar wedstrijden op de planning te staan dit indoorseizoen. Zo rijden we mee in Hapert met het vierspan, in Nijkerk met het tweespan, op Stal de Kroo met vierspan en op indoor Kortemarkt met dubbelspan en vierspan. Daar zal mijn vader en mijn groom ook meedoen met enkelspan. Ik hoop volgend seizoen eens internationaal te kunnen starten als we daar echt klaar voor zijn. Mijn grootste droom is om ooit eens te mogen deelnemen aan de Driving World Cup op Jumping Mechelen. Dat ligt nog ver weg, maar met kleine stapjes komen we er misschien wel.”

Foto: Privébezit