DK West | Carine van der Drift-Vos: “Toen ik ging groeten, voelde ik het: Syl is er weer!”

De menster van de Wieringermeerruiters startte Salinero als eerste, in de klasse B dressuur. De sjieke merrie liep na een periode in tweespan te zijn gereden acht jaar lang in de (eventing)sport met de dochter van een vriend. Omdat zij er te groot voor geworden is, staat hij nu bij Carine op stal in Blokker. “Ze is nu de leerpony voor mijn eigen dochter, en ik men er dus sinds kort mee. Het is een heel werkwillig, maar sensibel beestje; ze moet nog veel leren voor de wagen, vandaar dat ik met haar rustig in de B ben begonnen.”

Spanning

In Lexmond had Salinero wat last van spanning vanwege een opwaaiend kleedje op de jurytafel en een fel EHBO-jack in een hoek, maar verder liet ze zich aardig door de proef loodsen. Een vijfde plek én het felbegeerde ticket voor Ermelo was binnen! In de vaardigheid (klasse L) was Salinero goed voor de reservetitel; ze was maar 0,2 seconden langzamer dan de winnaar. “Ik verwacht een goede prestatie in Ermelo, omdat ze heel snel kan schakelen en wenden. We hebben nog even de tijd tot het zover is!”

“Hij is er weer!”

Daarna was het de beurt aan Sylvester (foto) in de klasse Z. De 20-jarige pony was lange tijd niet fit vanwege Cushing, maar de juiste dosering medicijnen is gevonden en haar ‘stoere man’ is weer fit. In de klasse Z stuurde Carine hem eveneens naar het reservekampioenschap. “Dat rode lint is mooi, maar ik ben vooral ongelooflijk blij met hoe hij liep. Toen ik ging groeten, voelde ik het: ‘Hij is er weer!’ Syl ging gewoon áán! Dat gevoel is niet te beschrijven, ik denk dat dat het mooiste cadeautje van de dag was …”

Crack van een pony

In de klasse Z ging de rijdster ook van start met Kyano. “Kyano is een echte crack. In Lexmond was hij erg heet geworden omdat we een hele tijd moesten wachten. Bovendien moesten we rijden net toen het enorm begon te waaien. Dat werkte niet mee en we kregen wat fouten. In feite is Kyano mijn beste pony, maar in Ermelo mag Sylvester knallen; dat gun ik hem ook graag. Hij is super allround; met mijn dochter liep hij afgelopen weekend naar het reservekampioenschap!”

Henkie naar Ermelo

De vierde pony met wie Carine van start ging was Henkie. Hem heeft ze het langst; ze heeft hem zelf geschoold van B tot en met ZZ. “Het was een beetje de vraag hoe hij met de omstandigheden zou dealen, die wind vindt hij maar niks. We konden gelukkig een fijne, vlotte ronde rijden, dus ook met hem was er de reservetitel en een Hippiade-startplaats. Daar hoop ik op een topklassering. Een aantal jaren geleden behaalden we er brons in de klasse M; het zou mooi zijn om nu ook op het podium te belanden.”

Bijzondere lading

Carine vertelt dat deelnemen aan de Hippiade voor haar een bijzondere lading heeft. “Ik heb altijd alles in deze sport samen met mijn vader gedaan. Door hem ging ik mennen op mijn zestiende, toen ik mijn pony Morgan ontgroeid was – ik kreeg hem op mijn tiende voor mijn verjaardag en hij is thuis op zijn 32^ste gestorven - en hem omturnde tot menpony. Het was altijd Carine en papa, wij tweeën. En het was op de Hippiade van 2018 dat ik hem voor het laatst zag. Hij kreeg kort daarna heel onverwacht een hartaanval … Het geeft me dus altijd nog een apart gevoel om in Ermelo te zijn. Mijn vader draag ik altijd bij me, maar dan heb ik echt het idee dat hij met me meerijdt, nog altijd.”

Apetrots

De rijdster staat vooral bekend om haar prestaties in de marathon en vaardigheid. “Iedereen denkt dat ik wel weer even een titel of reservetitel ga binnenhalen, maar zo simpel is het niet. Er is veel training en de juiste focus voor nodig; het moet maar weer even gebeuren. Het is mooi als het lukt, zoals met Syl, dat je groet en hij gáát. Zijn reservetitel maakt me apetrots, maar vooral dat hij weer de oude is, dat is goud …”

Specialist

Carine geeft ook veel clinics en lessen in beide disciplines. “Ik gaf al ponylessen, ook aan ruitertjes met ‘special needs’, en deed daarna ook de ORUN-opleiding tot meninstructeur. Het is mooi om andere menners te helpen en te zien hoe zij zich in korte tijd kunnen ontwikkelen. Ik doe ook wel eens een training aan collega-instructeurs. Dat is spannend, maar heel leerzaam.”

Veel oefenen

Marathonhindernissen en vaardigheidsproeven rijden leer je vooral door het heel veel te doen en door de juiste focus te hebben, aldus Carine. “Met een goede voorbereiding op het gebied van conditietraining en het bedenken én helemaal lopen van de juiste lijnen, kom je een eind. Daarnaast moet je goed in je hoofd hebben waar je gecontroleerd moet rijden en waar je juist meer gas kunt geven.”

Waardering

De fanatieke paardenvrouw waardeert de mensport enorm, met name vanwege de fijne sfeer. “Het is een echte teamsport en dat merk je meteen op een wedstrijd. Als het nodig is, help je elkaar. Ik merk (weer) nu mijn dochter op dressuur- en springwedstrijden start met haar pony, dat het op die wedstrijden anders werkt. Bij het mennen gun je elkaar een goede prestatie; dat is onder het zadel toch veel en veel minder.” (cd)