Henrike van Zomeren: “Team er omheen soms ondergewaardeerd”

“Ik ben geen hele zekere menner”, laat Henrike aan MenSport & Showpaard weten. “De eerste paar jaar was ik helemaal niet fanatiek, ik merk dat dat pas sinds een paar jaar aan het toenemen is. Mijn paard Amir is een Arabisch volbloed met veel lichamelijke obstakels toen hij bij ons kwam. Zo kon hij bijvoorbeeld niet rollen en hij liep niet op één spoort als hij rechtuit ging. Maar door de super fijne begeleiding van Jan de Boer zit hij nu heel lekker in zijn vel en ik ben door hem veel fanatieker geworden. Dressuur vond ik eerst maar stom en saai, maar nu vind ik het geweldig!”

Pony & paard

Doordat het maatje van Amir overleed kwam hij drie jaar geleden alleen te staan. “We zijn toen dus op zoek gegaan naar een pony voor erbij. Dat werd Freya, die toen nog maar twee jaar oud was.” Enkele jaren later heeft Henrike Freya samen met Jan de Boer beleerd voor de wagen. “Amir heeft de afgelopen jaren hele grote stappen gemaakt. Ze is echt een geweldig paard, maar ze is simpelweg niet gemaakt voor de sport. Ze blijft lichamelijk tegen dingen aan lopen. Freya doet haar werk makkelijk, dankzij Jan is zij een hele fijne menpony geworden!”

Zonder team onmogelijk

Henrike benadrukt dat ze zonder de hulp van Jan, haar moeder en haar vrienden Cor en Irene niet gekomen was waar ze nu staat. “De mensport kan je niet alleen doen. Het plezier van het paard of de pony is natuurlijk het allerbelangrijkst, maar daarnaast vind ik dat de hulp en de begeleiding van het team om de aanspanning heen vaak onder gewaardeerd wordt. Zonder Jan was ik nooit zo fanatiek geworden en door de begeleiding van mijn moeder stond ik hier nu ook niet. Daarnaast heeft Irene me gemotiveerd om het wedstrijddebuut te maken met Freya. Super spannend vond ik dat, maar ik ben haar heel dankbaar!” 

Wedstrijd debuut

“Afgelopen zomer zei Irene ineens tegen me: ‘Kom, Cor en ik gaan op wedstrijd en jij en Freya gaan mee. We halen je op en nemen je mee op sleeptouw’. Zo gezegd, zo gedaan… Ik wist niet wat me overkwam, dacht dat ik helemaal niet thuishoorde op wedstrijd. Ik wist wel dat we op het Districtkampioenschap waren, maar we waren voor de allereerste keer van huis. We gingen puur voor de ervaring, maar uiteindelijk wonnnen we! Heel bijzonder, ik was super verbaasd. Wist ik veel dat we zo goed bezig waren!”

De tweede wedstrijd van Henrike en Freya was de Hippiade afgelopen zomer. “Die dag ging in een soort waas voorbij. Freya en ik wisten beide niet wat ons overkwam, waar we op welk moment moesten zijn en van de proef zelf weet ik niet veel meer. Freya heeft me er die dag echt doorheen geholpen! En de mensen die met me mee waren ook, zij stuurden me van het losrijden op tijd door naar de ring en zorgden ervoor dat we de chip controle niet mistten.” Toch was het voor herhaling vatbaar. “Ja, ik vind het mennen gewoon heel leuk en ik geniet ervan dat Freya en de mensen om me heen er ook zo van genieten. Zolang iedereen het leuk vindt wil ik dit de komende tijd wel blijven doen! Al hoop ik wel dat mijn stresslevel minder wordt als ik wat meer wedstrijden heb gereden, haha! Maar ach, door ervaring leert men toch?”

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Marja Koole & Sanderijn de Bruin