Dyonne van Beelen: “Ik ben tien jaar te laat begonnen met mennen”

28 januari 2025, 13:37 Sport

Dyonne van Beelen (29) ging tien jaar geleden een kijkje nemen bij Menindoor Nijkerk en werd gelijk enthousiast van de marathon. Niet veel later ging ze zelf aan de slag. “Marathon rijden is nu mijn favoriete onderdeel, dat komt door de adrenaline en de gezelligheid met de groom achterop”, vertelt Dyonne aan MenSport & Showpaard.

“Ik reed vanaf mijn vierde paard. Eerst op een pony en later op een paard. Ik heb nooit echt de ambitie gehad om serieus wedstrijden te rijden. Toen ik eenmaal begon met mijn baan, namelijk het trainen van herdershonden om op Schiphol uiteindelijk als hondengeleider bezig te zijn, ben ik helemaal gestopt met rijden. Mijn moeder kocht toen een paard voor zichzelf om te gaan mennen en ik reed zo af en toe een rondje door de bak. Ik ging een keer mee naar het indoor Nijkerk om naar de marathon te kijken en werd helemaal enthousiast. Ik zei tegen mijn moeder: ‘wat leuk zo’n marathon met twee pony’s voor de wagen’. Een paar dagen later hadden we twee groene pony’s gekocht en Milou Huisman heeft ze later voor de wagen beleerd.”

Foto: Privébezit

Realistische doelen

“In 2020 werd ik na een scoutingsdag opgenomen in het perspectieventeam en heb ik door trainingen van Ad Aarts en Mark Weusthof in een korte tijd veel kunnen leren. Ik reed in een jaar tijd van de klasse L naar de Z in samengestelde menwedstrijden. Ik was super trots op mijn pony’s en heb toen ook geleerd om realistische doelen te stellen. Een oud Chinees spreekwoord zegt: de weg is het doel! En dat klopt zeker. Je neem je een realistisch doel voor dat je wilt behalen, maar je moet niet vergeten samen met je pony’s te genieten van de weg naar het doel. Vorig jaar heb ik in de winterperiode doorgetraind, maar door een operatie aan mijn hand heb ik geen indo marathons kunnen rijden. Toen het buitenseizoen begon, merkte ik wel dat je dan de routine in het begin wat mist. Ik train dan ook voornamelijk voor de sport, maar rijd ook recreatief buiten om het voor de pony’s afwisselend en leuk te houden. Helaas wonen wij niet in een bosrijke omgeving, maar proberen we wel genoeg afwisseling te bieden voor de pony’s en rijden ondanks het drukke verkeer regelmatig over de weg. Daarbij lopen de pony’s zomers overdag in de wei en in de winter komen ze ook zoveel mogelijk uit hun stal om in de paddocks te lopen.”

Foto: Privébezit

Karakter is wel het belangrijkste

“Op dit moment heb ik zes pony’s rondlopen en een driejarig dressuur gefokt paard gekocht van de veiling. Regelmatig kopen wij een pony in de hoop dat hij past in het span, ook komt en gaat er af en toe wat weg voor de handel of omdat het niet is wat ik uiteindelijk zoek voor mijn span. De pony’s zijn op dit moment allemaal Welsh B-pony’s tussen de 133 cm en 138 cm. Ik heb ook nog mijn pony Haandpaol’s Gwenn uit het eerste span, een dertienjarige merrie waarmee ik een speciale band heb. Ze is een keiharde werker, maar wel snel gestresst. Door mijn speciale band met haar, zal ze hier voor altijd blijven.”

“Dan heb ik nog TyGoLau Delilah, een negenjarige merrie met een veel evenwichtiger karakter. Ze is altijd hetzelfde, maakt niet uit of ze thuis voor de wagen staat of op een wedstrijd. Ze doet altijd haar uiterste best. Punthorst Captain Jack is een negenjarige ruin en ook mijn enige schimmel. Hij is echt een grapjas, maar het maakt hem niet uit naast welke pony hij staat of welke discipline hij doet, Captain doet alles. Toen hij jonger was, was hij zeker niet de makkelijkste. Ondertussen is hij nu wel een sterke schakel in mijn outdoorspan.”

“Hanhofshoeves Amazing is ook een negenjarige ruin en het halfbroertje van Captain. Qua karakter zijn ze precies hetzelfde, maar hij zit nu in een fase die Captain gelukkig al heeft gehad. We hebben hem nu bijna anderhalf jaar. Hij was als driejarige beleerd, maar heeft daarna vele jaren met zijn moeder in het land doorgebracht. Dan hebben we nog Vosco’s Hidden Secret en Oldewoltes Vienna. Een vierjarige ruin en een driejarige merrie die we rustig aan het leren zijn om de toekomst aan het span te kunnen toevoegen. Voor mij is het altijd zo dat een pony kwaliteiten kan hebben, maar dat karakter misschien nog wel belangrijker is.”

Foto: Wil Smeets Fotografie

Aankomend seizoen 3* starten

“Marathon rijden, daar geniet ik enorm van en vooral als de hindernissen gaan zoals je ze tijdens het lopen hebt voorgenomen om te rijden. Elke wedstrijd zorgt bij ons voor leuke, grappige en bijzondere herinneringen. We hebben ondertussen een leuk groepje dat elkaar helpt op wedstrijd, eten doen we gezamenlijk en we staan klaar voor elkaar. We hebben een hoop plezier en gezelligheid tijdes de wedstrijddagen. Maar voor mij blijft het trainen thuis met de pony’s ook leuk. Er gaat veel tijd en energie in zitten, maar ik krijg er ook veel voor terug. Mijn moeder helpt mij ook met trainen van de pony’s en neemt mijn vader het voeren van de pony’s en onderhoud van machines, mengwagens en transportmiddelen voor zijn rekening. Het is fijn om dit als familie te kunnen doen. Mijn toekomstplannen zijn om aankomend seizoen driesterren wedstrijden te gaan starten. Daarbij wil ik ook de jonge pony’s thuis klaarmaken voor de toekomst en nog wat pony’s kopen voor de handel. Mijn droom is om ooit nog een keer vierspan te gaan rijden, maar laten we we eerst maar proberen om leuk mee te kunnen draaien in de tweespan pony rubriek.”

Foto: Privébezit