Annelies Thielen: “Mennen is niet alleen voor luie mensen”

Menfamilie

“Mijn zus was fanatieker in de paardensport. Ik vond het als kind altijd wel spannend, maar ging wel paardrijden. Later maakte mijn zus de overstap naar het mennen en kwam mijn vader in het ziekenhuis te liggen. Hij hielp altijd mee met het organiseren van de aangespannen dag en kocht na ziekte een nieuw tweespan voor zichzelf. Uiteindelijk ging ik ook mee met het mennen met mijn vader en daar is alles begonnen. Hij had de pony’s voor zichzelf gekocht, maar ik ging er ook mee trainen en hij deed er minder mee. Mijn zus had een pony en zij deed enkelspan. Mijn vader trok het tweespan uit elkaar, zodat ook ik meer kon mennen met een pony. Vanaf toen ben ik blijven mennen samen met mijn zus. We hebben beide een vriend zij maakten onderling een weddenschap dat ze wel even een wedstrijdje gingen rijden, want het zag er zo makkelijk uit. Ik reed met een tweespan, dus dat mocht hij mee nemen op wedstrijd. Dat ging best goed en hij vond het zo leuk dat we nu beide mennen. Van het tweespan gingen we naar beide enkelspan.”

Gevoel volgen

“We hadden destijds twee bonte pony’s gekocht, maar die waren dressuurmatig niet goed opgeleid. Door de tijd hebben we die verkocht en zijn we overgestapt naar Tuigers. Het zijn vossen met vier witten benen en een bles. Sondal was erg heet en hebben we veel geduld mee moeten hebben, hij had een bijzondere gebruiksaanwijzing. Ik klikte er goed mee en kon lezen en schijven met hem. Wat ik dacht, deed hij. Maar hij doet het alleen voor mij en niemand anders. Dat beestje is gehecht een mij en dat is erg bijzonder. Felix daarentegen was dan weer heel nuchter. Op een gegeven moment was ik Z met Sondal en wat kan je dan nog verder? Destijds werd ik gebeld en kreeg ik een mooi bod van iemand uit Amerika en iedereen zei dat ik het moest aannemen. Mijn gevoel zei nee en ik heb er lang over getwijfeld, maar uiteindelijk toch gedaan. Daar heb ik veel spijt van gehad en veel om gehuild. Iedereen zei dat het verdriet wel over zou gaan toen ik zwanger bleek en een kindje kreeg. Maar als iemand er maar naar vroeg, dan rolden de tranen weer over mijn wangen. Ik had destijds in het paspoort een briefje gestopt met de vraag of ze mij als eerst wilden bellen als ze hem weer wilden verkopen. Ik heb altijd geld bewaard op de spaarrekening voor het geval dat. Net voor Kerst kreeg ik een telefoontje dat Sondal zo fel en heet was geworden dat zij hem niet meer durfden in te spannen. Sondal was al aardig op leeftijd en iedereen verklaarde mij voor gek toen ik hem terug wilde halen. Maar deze keer heb ik wel mijn gevoel gevolgd en op eerste kerstdag lande hij op Schiphol. Hij liep thuis zo zijn eigen stal weer in, datw as erg bijzonder. Het inspannen was eerst spannend, maar hij kende mij en dus reden we zo weg. Hij is nu twintig jaar en wil nog altijd werken. Als mijn vriend Michiel op de bok zit dan doet hij niet wat hij voor mij doet. Sondal luistert naar mij.”

Rijden, mennen en longeren afwisselen

“Daarnaast hebben we een jong paard gehad die we helaas op vijfjarige leeftijd moet hebben afgeven door koliek. We waren beide erg weg van het paard en we zijn op zoek geweest naar een goede vervanging, maar niet weer zo’n geweldig paard kunnen vinden. Olivia kwam op ons pad en zij is nuchter, wat ook fijn is. Michiel heeft nu La Pas, ook een felle waar je veel geduld voor moet hebben. Pikelo kan fel zijn, maar is wel iets relaxter in zijn doen en laten. We hebben op een punt gestaan om La Pas te verkopen, maar het gaat de laatste tijd erg goed. Op wedstrijd is hij meer ontspannen en kan hij zich van de goede kant laten zien. Ik rijd op dit moment tweespan paard in de samengestelde wedstrijden. Toen ik zwanger werd, heeft Michiel mijn tweespan overgenomen en ben ik later weer begonnen met het enkelspan paard van Michiel. Maar omdat hij zo fel en soms onbetrouwbaar is, vond ik dat niet fijn. Dus heb ik mijn tweespan overgepakt totdat ik weer zwanger bleek. Nu wisselen we het veel af. Als er iets moet gebeuren in de training wat betreft dressuur, dan komt het bij mij te liggen. Voor de felheid in de marathon moet je bij Michiel zijn. Op die manier zijn we samen een goede combinatie. Daarbij vinden onze twee kinderen het fantastisch om een weekendje mee te gaan. Ik vind mensport zo leuk omdat het een teamsport is, maar stiekem vind ik rijden wel fijner. Je hebt meer contact met je paard en ik vind het prettiger als je meer aan het sporten bent dan op de bok zit. Ik dacht eerst ook dat mennen voor luie mensen was, maar het is wel intensiever dan je denkt. Dus rijden, mennen en longeren wordt regelmatig afgewisseld. We gaan regelmatig het bos in, want we zien er op uit en dat is zo leuk.”

Dankbaar

“Nu we twee kindjes hebben, valt het soms niet mee om alles geregeld te krijgen en daarbij hebben we het bedrijf van mijn ouders overgenomen. De mensport is leuk, maar een stuk lastiger met kinderen. Je moet creatiever omgaan met trainingen en op wedstrijd heb ik veel te danken een papa en mama. Ook Manon en Anna ben ik erg dankbaar, zij helpen altijd met een parcours bouwen en groomen. Ik heb veel te danken aan Saskia van Hees hoe ver we in de mensport zijn gekomen en Adriaan Timmerman traint mij onder het zadel, we doen veel proefgerichte trainingen. Zonder deze mensen waren we nergens geweest. De afgelopen twee jaar hebben we een veulen gekregen, een merrieveulen vorig jaar en dit jaar een hengst. We hopen dat alles goed blijft gaan en dat deze leuk zijn voor de toekomst om mee te kunnen draaien. Er zijn wensen genoeg, maar het kost ook wat.”

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto: Privébezit