Gerda Grijpstra: “Niet zonder slag of stoot gegaan”

Onder het zadel

“Mijn vader had pensionpaarden en een hengstenweide. Mijn zussen reden ook en ik kreeg een Shet. Nadat ik te groot was voor de Shetlander, kreeg ik mijn eerste C-pony om onder het zadel te rijden. Toen ben ik ook begonnen met wedstrijden. Daarna werd het een New Forest en uiteindelijk paarden. Dat werd eerst een Kwpn’er en later kregen we ook Friezen. Die stonden mooi voor de wagen vond mijn vader. Hij begon dus met het mennen van jonge paarden en ik trainde de paarden onder het zadel, dat was wel zo handig. Ik heb op mijn negentiende een mencursus gedaan en wat lessen gevold. Ik ging regelmatig mee op pad, maar ik ben pas echt later begonnen met mennen. Ik reed de paarden voornamelijk onder het zadel en de passie ontstond tien jaar later toen van mijn vader helaas al was overleden.”

Rijden en mennen

“Een vriendin van mij deed graag de marathon met haar pony. Daarvoor wilde ze een grotere pony en zou deze verkocht worden. Ik had wel belangstelling om deze pony over te nemen. Zogezegd, zo gedaan en de pony was van mij. Ik had nu dus een menpony en kocht een marathonwagentje erbij. Ik ben op de lokale menclub gaan mennen en lessen gaan volgen. Ik werd fanatieker en wilde graag meedraaien met de Marathoncompetitie in Friesland, waaronder de paardendagen van Driezum Wouterswoude. Mijn vader nam mij als klein meisje daar altijd mee naar toe. Ik had toen al de gedachte van dat wil ik ook ooit. Het zat er dus altijd wel in. Het begon dus met een pony en die was recht toe recht aan. Uiteindelijk heb ik de pony weer verkocht, maar het bleef kriebelen. Ik besloot mijn paard voor de wagen te zetten. De paarden stonden nog bij mijn moeder, want ik reed ook nog gewoon onder het zadel.”

Foto: Amanda Melchior

Claus

De familie Wijma waren bekende fokkers voor ons en zij hadden nog een Jasper hengst te staan, namelijk Claus. Zo is mijn huidige paard bij mij terecht gekomen. Claus zette ik voor de wagen en met alle paarden was het niet meer houdbaar om ze aan huis te houden en te financieren. Ik woonde in een huurwoning en mijn moeder wilde de last ook niet, dus besloot ik te kiezen tussen de twee sporten. Ik zette Claus op een pensionstal en wilde verder gaan met het mennen. Alle andere paarden werden verkocht. Ik heb Claus al vanaf zijn derde en hij is nu bijna dertien jaar in mijn leven. We mennen voornamelijk, maar zo nu en dan stap ik er ook op en longeer ik hem. Hij kan van alles en we doen dus ook aan springen en een cross les. Ik heb geen startkaart meer voor onder het zadel. Ik kwam via een clinic terecht bij Tonnie Cazemier en die had het idee om Claus in het mennen op wedstrijd uit te brengen.”

Succes op wedstrijden

“Een paar jaar geleden zijn we officieel gestart en we zijn nu Z-dressuur, M-vaardigheid en sinds vorig jaar doen we ook mee aan samengestelde wedstrijden. Het is een ontzettend veelzijdig paard en ik probeer altijd het beste eruit te halen. Dat gaat goed, want we hebben ook al drie keer op de Hippiade mogen rijden. Afgelopen week hadden we de kampioenschappen van het Noordelijk mendistrict. De vaardigheid hebben we gewonnen, dus we mogen weer naar de Nederlandse kampioenschappen. Dit alles is niet zonder slag of stoot gegaan. Claus is tot zijn zesde hengst gebleven, maar toen hij naar de pensionstal ging, was het beter om hem alsnog te laten castreren. Ook was hij dan iets meer houdbaarvoor de wagen. Het castreren is niet helemaal goed gegaan. Hij kreeg een zaadstrengontsteking, waardoor hij een operatie moest ondergaan. Later kreeg ik hij nog een fistel en moest hij nogmaals geopereerd worden. Hij kreeg veel medicatie, waardoor zijn weerstand slecht was geworden. Ik ben jaren aan het dokteren geweest om uit te zoeken wat het was, want zijn conditie was uitgekleed. We dachten aan maanblindheid. Inmiddels ziet hij ergelukkig weer top uit.”

Gerda en Claus tijdens een kerstrit - Foto: Privébezit

Elke dag is bijzonder

“Claus kan heel eigenwijs zijn, maar ik ook heel braaf. Met de samengestelde wedstrijd is hij helemaal hyper voor de marathon en staat hij te springen. Dressuur is niet zijn favoriete ding, want waarom moeilijk dan als het ook makkelijk kan. Wel loopt hij netjes. Claus is grappig en houdt zijn hoofd vaak koel. Als hij schrikt dan is dat voor twee tellen en daarna kun je er bij wijze van spreken weer achterste voren op zitten. Ik kan veel alleen met hem doen en dat is fijn. Het is moeilijk om een groom te vinden, dus ben ik vaak alleen op pad. Het meest bijzondere vind ik dat we op de paardendagen hebben gereden van Driezum Wouterswoude en de Hippiade, dat zijn toch grote evenementen. Tijdens samengestelde wedstrijden zijn we een weekendje weg en dat geeft een vakantie gevoel. Eigenlijk is alles bijzonder met hem, want ook met een cross les onder het zadel springt hij huizenhoog. Ik geniet elke dag van dit paard. Financieel is het zeker een opgave en het kost altijd veel tijd. Vooral omdat mijn trailer bij het ouderlijk huis staat, Claus op een pensionstal en ik woon ergens anders. Ik wil dat graag veranderen, maar dat kost tijd. Daarbij zou ik graag een opvolger willen en tweespan te kunnen rijden, maar het ontbreekt mij op dit moment voornamelijk aan ruimte en hulp. Mijn mogelijkheden zijn beperkt, maar ik blijf zeker mennen. Dat pakken ze mij niet zomaar af.”

Gerda en Claus op de Hippiade - Foto: Privébezit

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto’s: Werkhoven Fotografie, Amanda Melchior en privébezit