Cok van Wezel: “Fantastisch virus waar je niet vanaf komt”

11 augustus 2024, 14:47 Algemeen

Cok van Wezel is zijn hele leven lang als bezig met paarden, van manegepony tot eigen paard. “Ik heb vroeger mijn bezigheid gevonden en nu nog steeds.” Hij is inmiddels 66 jaar, maar ment nog steeds met veel plezier.

Mador

“In het begin huurde ik een paard waar ik dan eens in de week een les meereed in groepsverband. Op mijn zeventiende kwam er een eigen paard, namelijk een KPWN’er genaamd Mador. Ik werkte toen op de Duinmanege in Rockanje. Ik ging vaak met groepen van tien tot twintig ruiters van de manege naar het strand. We gingen door het dorp het duinpad op en door de duinen naar zee. We maakten mooie, lange ritten richting Hellevoetsluis. Ik wilde graag met Mador de wedstrijdsport in en naar Deurne te gaan om daar een opleiding te volgen, maar door een zwaar auto-ongeval van mij liep dit anders. We zijn dus recreatief bezig gebleven. Ik heb ook nog op de manege Hillegersberg gewerkt als vrijwilliger en mijn paard stond op de manege in Stad aan ’t Haringvliet. Niet veel later verhuisde ik naar het noorden en Mador ging mee. Hij stond eerst bij een koeienboer, totdat ik plek vond bij manege de Dollard in Winschoten, later in Stadskanaal en daarna Nieuw-Annerveen bij mijn ouders. Toen kwam hij bij mij aan huis te staan in Bronnegerveen. Hij is uiteindelijk dertig jaar geworden en we hebben samen een mooie tijd gehad.”

Annabel

“Mijn dochter begon met zeggen dat ze en pony wilde. In eerste instantie werd dat een Shetlander genaamd Annabel. Ze was destijds zes maanden oud. Later kwam er nog een Shetlander Wendy, want alleen staan is niet zo leuk. Op dat moment begon het mennen met Wendy, dat ging prima. Later verkocht ik Wendy en hield ik Annabel. Wendy werd te dominant en kon niet meer samen met Annabel. Met Annabel was ik bezig een sulky ervoor te zetten. We woonden landelijk en konden mooie ritten maken. We namen wekelijks les en ze heeft ook in vijf kerstshows meegelopen in de manege Bronneger waar 800 man publiek aanwezig was. Ze is nu 24 jaar oud en ze was altijd een bijzonder voorwaartse pony met veel plezier in het werk. Op dit moment volgt ze geen menlessen meer en ze neemt ook geen deel aan shows. Ze geniet van haar oude dag bij ons.”

Annabel - Foto: Privébezit

Vidar

“We kregen een Fjord genaamd Aranto. Hij was erg moeilijk, maar al snel maakten we geweldige buitenritten en liep hij keurig voor de wagen. Al moest je wel opletten, want hij had vaak een eigen wil. Hij is uiteindelijk 18 jaar geworden. We hebben tien jaar lang met hem mogen mennen, lessen gevolgd, onder het zadel gereden en buitenritten gemaakt. De afgelopen twee jaar zijn we bezig met Vidar die we als driejarige gekocht hebben. Hij is weer heel anders dan Aranto. Hij is voorwaarts en een echte werker. Een echte baas, maar wel met een eerlijk karakter. Hij wordt door mijn dochter onder het zadel gereden en we mennen samen. Zowel onder het zadel als voor de menwagen doet hij het super. We maken mooie buitenritten. Ondertussen ben ik 66 jaar en ik men nog steeds. Het is een fantastisch virus waar je niet vanaf komt en heel veel plezier aan beleeft. Mijn dochter denkt dat Vidar een fijn paard zal worden en wie weet een combinatie voor de toekomst. Ik ben er erg benieuwd naar.”

Cok met Vidar - Foto: Privébezit