Femke Greidanus: “Papier wil niet altijd zeggen dat je een goed paard hebt”

Ze groeide op tussen de Friese paarden van de pleegouders van haar vader. Menen leerde ze er vanzelf: als klein meisje al met de leidsels van een tweespan in handen. “Eigenlijk ben je dan besmet”, legt Femke uit. Nadat een van haar eigen Friese merries werd beleerd bij instructeur Udo de Haan, besloot ze: nu ga ik het ook écht leren.

Mare en Silke

Haar huidige tweespan bestaat uit twee merries die ze op verschillende manieren in handen kreeg. Silke GG (Alwin 469 x Thorben 466) fokte Femke zelf, uit een merrie van de familie. De GG achter de naam staat voor Gezusters Greidanus.

Mare fan Wylgster Pragt (Teun 505 x Jasper 366) kocht ze aan. Eerder probeerde ze een tweespan met Vimke B— een merrie die ze had teruggekocht van haar oom — maar Vimke B liet zich wel eens gelden. “Niet altijd even makkelijk, laat ik het zo zeggen.”

Ook de combinatie Sanne en Silke — moeder en dochter — bleek tegenovergesteld van karakter. Silke loopt soms te diep en heel nuchter, Sanne te hoog en druk. In Mare vond Silke een betere partner. “Ze vinden elkaar daarin veel beter”, vertelt Femke.

Dat helpt ook in de training. Mare had bloedarmoede en had wat tijd nodig om weer bovenop te komen. “In het tweespan neemt Silke dan het trekken van de kar over, en ineens gaat de overgang bij Mare ook weer vloeiend. Ze helpen elkaar mooi.”

Ze trainen wekelijks bij Udo de Haan en combineren het menenwerk met zadelpaard — afwisselend als ontspanning voor de paarden en als extra training. Dit jaar doen ze mee aan de Horses to Fly sportcompetitie. Een blindedarmoperatie gooide roet in het eten — Femke kwam de dag voor het interview uit het ziekenhuis — maar de laatste wedstrijd in juli en de finale in augustus heeft ze nog in het vizier.

Fokken op karakter

Naast de twee tweespanmerries heeft Femke nog meer Friese paarden thuis — twaalf in totaal, waarvan zes beleerd, plus twee driejarigen waar ze mee bezig is. Er lopen ook drie jaarlingen en een tweejarige merrie: potentieel de basis voor een toekomstig vierspan van eigen fokproducten. Wat ze zoekt in haar fokkerij heeft weinig met papier te maken. “Ik kijk naar predicaten, maar dat wil niet zeggen dat je een leuk paard hebt of dat het een goed paard is.”

Ze heeft het aan den lijve ondervonden. Een aangekocht veulen bleek op zijn derde jaar al kreupel door vergroeid hoefkraakbeen. Een ander veulen overleefde het niet. “Fokken is gokken en je loopt een risico. Wat voor mij het belangrijkst is, is de gezondheid en het karakter. Dat je gewoon een gezond, braaf paard hebt dat voor je wil werken. Alles wat er extra bij komt qua talent is mooi meegenomen, maar dat is niet mijn hoofddoel.”

Paarden in de weide bij Femke Greidanus - Foto: Privebezit

Vierspan

Haar droom is duidelijk: ooit zelf haar paarden naar het sportpredicaat rijden, en uiteindelijk een vierspan van eigen fokproducten. De Friese merrie van haar oom — die ze als tweespan partner voor Vimke B in gedachten had — kocht ze zes jaar geleden terug. Die lijn loopt dus al jaren. En het toekomstige vierspan staat er in principe al: de jaarlingen en de tweejarige merrie moeten alleen nog worden beleerd. “Alles op zijn tijd”, zegt Femke nuchter. “Stap voor stap, zonder haast”.

Bron: MenSport & Showpaard, overname zonder toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan
Foto: Johanna Faber, Evelien Duin Fotografie & privébezit