Sabine Beumer: “Anja zette altijd haar beste hoefje voor”

Haar pony’s Anja, Dirk, Kees en Jesse hebben haar veel gebracht en ze kijkt met plezier terug op alle mooie herinneringen de afgelopen jaren en hoopt nog veel mooie momenten te creëren met haar pony’s. “Onderlinge wedstrijdjes, crossen in de bossen en georganiseerde ritjes daar halen we ons plezier uit met elkaar.”

Van recreatief naar sport

“Zo’n dertig jaar geleden kocht ik mijn eerste Shetlandpony Anja van het Ommelseindje op een veemarkt. Anja was toen tien jaar en van horen zeggen een fokmerrie geweest. Ze heeft zes nakomelingen gekregen. Mijn dochter van toen acht jaar die ook besmet is geraakt met het paardenvirus, ging op Anja rijden. Toen zij te groot werd voor haar, ben ik de pony meer gaan overnemen en ben ik haar gaan beleren voor de wagen. In eerste instantie was dat puur recreatief, ook omdat we geen vervoer hadden.”

“In de jaren die volgden ben ik mijn gaan verdiepen in het wedstrijd rijden, want het leek mij wel erg leuk om daaraan mee te doen. Ik ben lid geworden van de Zoetermeerse Aanspanning die leuke, onderlinge wedstrijden en ritten organiseerden. Daar heb ik ook andere menners leren kennen die uit de omgeving kwamen. Zo kon ik een keer meerijden naar een marathonwedstrijd in Hoek van Holland. Wat was het leuk en gezellig, het smaakte zeker naar meer. We gingen hard sparen om zo ook eigen ververs te hebben en meer wedstrijden te kunnen gaan rijden. Anja zette altijd haar beste hoefje voor en voordat we het wisten vervingen we ons koetsje voor een concourswagen, zodat we ons konden focussen op vaardigheid en dressuur.”

Sabine met Anja - Foto: Privébezit

Tweespan

“De concourswagen hadden we iets laten verbouwen, zodat er toch ook nog iemand achterop kon staan en zich kon vasthouden. We hebben jaren meegereden met de indoormarathon wedstrijd in Lisse en daar hadden we veel plezier in. We haalden zoveel plezier uit de marathon, dat we een nog beter wagentje aanschaften voor de marathon waar ook eventueel een tweespan voor kon. Er kwam dus ook een tweede pony bij in 2006, dat was Kees. Kees was een veulen van vijf maanden uit en heft zijn veulentje doorgebracht op het land met een soort en leeftijdsgenoot Early van mijn vriendin Sonja de Jong.”

“Toen Kees oud genoeg was, is hij naar huis gekomen en hebben we hem zelf beleerd voor de wagen. We waren ondertussen namelijk ook verhuisd en hadden een grotere tuin, dus konden ze mooi aan huis staan. Met dit tweespan hebben we menig wedstrijd gereden, dressuur, vaardigheid, marathon en indoormarathon. We namen regelmatig een prijs mee naar huis en dat werkt toch wel stimulerend moet ik zeggen. Ik kijk nog steeds terug op een waanzinnig leuke tijd en mooie herinneringen.”

Kees en Dirk - Foto: Privébezit

Nederlands Kampioen vaardigheid met Kees

“We gingen ook eens per jaar met een aantal dames op ponykamp voor volwassenen. Gezellig met de dames onder elkaar en iedereen reed met een Shetlander. We deden een lang weekend in de bossen om daar mooie ritten te rijden. Ook in de wintermaanden gingen we bij laagstaand water naar het strand om daar eens vol gas te geven en dat kon Anja als de beste. Alleen het zoute water en het zand is natuurlijk niet goed voor de wagen, dus we deden het met uitzondering. Inmiddels kwam Anja op een aardige leeftijd dat zij het wat rustiger aan mocht doen en ging ik alleen met Kees verder in de wedstrijden. In 2012 zijn we Nederlands Kampioen vaardigheid geworden. Ik was super trots op mijn pony.”

“Maar dat tweespan rijden, miste ik ontzettend. Dus gingen we op zoek naar pony nummer drie. Dat werd Dirk, een grote maat, bruine Shetlander. Dirk was nog jong toen ik hem kocht, dus we moesten nog even wachten tot hij de leeftijd had om hem te gaan beleren. Heet was een mooie tweespan met bruine pony’s, maar door meerdere redenen kwam het wedstrijd rijden er niet veel van. Met een tweespan heb je een groom nodig en die had ik vaak niet. Maar ook de sfeer op wedstrijden veranderde en ik vond de leuke sfeer van vroeger ver te zoeken. Ook de KNHS met legde steeds meer regels op waardoor ik op de kosten werd gejaagd als ik wedstrijden wilde blijven rijden.”

Sabine met Kees en Anja in tandem - Foto: Privébezit

Terug naar recreatief en tandem rijden

“Ik ging weer terug naar recreatief mennen met het tweespan. Dirk bleek een erg dominante pony in het land te zijn en dus besloot ik na een tijdje dat het beter was om een nieuw huisje voor hem te zoeken en dat is gelukt. Hij woont nu alweer een paar jaar in België bij Irma. Toen Dirk weg was, kwam er ook meer rust bij Anja en Kees. Het trekken van de vierwieler bleek voor Anja te zwaar en bij Kees speelde stofwisselingsziekte op. Dus besloot ik om tandem te gaan rijden. Dat was voor mij een nieuwe uitdaging. Anja was weer helemaal blij dat ze toch mee mocht op pad.”

“Zo hebben we jaren rondgereden tot juni 2012. Anja had inmiddels de respectabele leeftijd van 36 jaar en had het heel erg benauwd. Niets hielp voor haar en toen hebben we de moeilijkste beslissing ooit moeten nemen en haar naar de eeuwige groene wijden laten gaan. Kees kwam alleen te staan. Ik besloot op het internet te gaan zoeken, maar de prijzen waren van pony’s waren schrikbarend hoog door Corona. Kees en ik gingen een weekendje naar een vriendin die naar het hoge noorden was verhuisd. Zij had daar een leuke Welsh Mountain pony te staan die weer het vertrouwen moest krijgen voor de wagen. Bij de vorige eigenaar had de pony Jesse een ongelukje gehad. Als hij er klaar voor was, werd hij weer verkocht.”

Jesse in enkelspan en Kees ernaast - Foto: Privébezit

Dikke maatjes

“Het verschil tussen Kees en Jesse was niet heel groot. Een maand later ben ik weer teruggegaan om zelf een rondje te rijden met Jesse. Het was een super brave pony die toch ook nog veel moest leren. Maar toch besloten we om hem te kopen, maar direct mee naar huis ging niet. Kees had een enorme dip in gezondheid. Inmiddels hebben we Jesse alweer twee jaar en zijn we samen dikke maatjes. Ik rijd ook weer voorzichtig onderlinge wedstrijdjes bij de vereniging De Blesruiters waar ik lid van ben. Daarnaast rijden we graag in de bossen en rijden we regelmatig in verschillende opstellingen, tweespan, tandem of enkelspan met Kees als handpony.”

“We doen nu met regelmaat mee aan de georganiseerde ritten en ook aan de meerdaagse ritten, zoals Zorgvliet en Bronckhorster meerdaagse. Deze rijden we vaak samen met vriendinnen. Waar ik graag nog een keer heel graag aan me zou willen doen is mendurance. Wie weet in de toekomst!”

Sabine met Kees en Jesse in tweespan - Foto: Privébezit

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl
Foto’s: Privébezit