Sietske Brouwer: “Abrupt einde aan speciale tijd”

“Vanaf jongs af aan ben ik al besmet met het paardenvirus. De afgelopen zeven jaar ben ik naast mijn baan in de gehandicaptenzorg en psychiatrie ook als trainer en coach aan het werk bij Dressuurtraining SHB. Afgelopen jaar ben ik ook moeder geworden van een prachtige dochter, dus dat maakt de planning af en toe wel uitdagend. Maar het houdt ons zeker niet tegen om met de paarden bezig te blijven. Ik vind het als instructrice het allermooiste om een ander echt te leren samenwerken en te blijven ontwikkelen met je paard.”

Foto: Fotografie Meinema

Bossen onveilig maken

“In mijn jeugd kwam ik al in aanraking met het mennen. Ik had een verzorgpony en een schoolvriendinnetje Marisca had een Haflinger die voor de kar kon. Via een online platform organiseerden we buitenritten met leeftijdsgenoten uit de omgeving. Zo leerden we Imke kennen, zij was een groom bij iemand anders. Alhoewel ze niet de pony’s meekreeg voor een buitenrit van de eigenaar, hadden we het idee om Marisca haar Haflinger voor de wagen te zetten. Op die manier kon ze dan wel mee op buitenrit. We gingen steeds vaker op pad en wisselden tijdens de rit onderling van mennen en rijden. Ik raakte telkens beter bevriend met Imke en ging vaker met haar mee om samen te mennen met haar verzorgpony’s in enkel- en dubbelspan. Uiteindelijk maakten we samen de bossen onveilig door dit als marathonterrein te beschouwen.”

Foto: Privébezit

“Toen Imke andere interesses kreeg, bleef mijn ambitie groeien. Zodoende bleef ik bij de pony’s hangen bij Eppie en Gea. Als groom leerde ik daar het buurmeisje Bente kennen, waarmee ik de avonturen doorzette. Naast het onveilig maken van de bossen, werd de Mac Donalds of snackwagen Melbo’s ook onderdeel van onze trainingsroute. Samen reden we veel aangespannen marathons met Amigo, Lady en Loekie. Maar ook onder het zadel reden we met mijn verzorgpony’s Midnight Schaduw en Coco Chanel.”

Foto: Privébezit

Foto: Privébezit

Abrupt einde

“Een moment dat ik nooit meer zal vergeten, is de marathon in Franeker waar ik met Loekie reed die in dubbelspan liep. Met Bente als groom wisten we dat Loekie nog wel eens rechts wilde als je zelf naar links wilde en dat gebeurde dus ook. We moesten rechts de bocht om, maar Loekie trok op links weg. Daar stond een strobaal met diverse Donald Duck figuren erop. Loekie had ook nog eens ongekende springtalenten, dus die twijfelde geen moment en sprong zo die strobaal op. Helaas had de wagen deze functie niet, dus daar stonden we. Pony op de strobaal tussen Katrien en Donald Duck en twee gierende meiden erachter op een karretje. Dit moment is prachtig vastgelegd door Karin Joustra.”

“Een speciale tijd die heel abrupt is geëindigd toen we Loekie tijdens een marathon hebben moeten laten inslapen. Een paard sloeg op hol met de lamoen er nog aan en is bovenop Loekie geknald met een open beenbreuk als gevolg. De dierenarts kon niets meer betekenen voor haar en moest haar ter plekke uit haar leiden verlossen. Een zeer zwarte dag in ons jonge leven, maar ook zeker voor de eigenaar die kort daarvoor Lady, de moeder van Loekie, moest laten inslapen vanwege ouderdom.”

Sietske, Bente en Loekie - Foto: Karin Joustra

Eigen paard

“Het mennen verwaterde, maar ik bleef wel onder het zadel rijden op deze stal. Eppie mende nog met een van zijn paarden, waarbij ik soms als groom meemocht en uiteindelijk ook zelf weer vaker de leidsels in handen nam. Zo kwam ook het dressuur gerichte menen om de hoek kijken. Na wat wisseling en verkoop van de paarden was er, na Izaak fan de Klaster waarmee ik in het M mende en in het ZZ-Zwaar uitbracht onder het zadel, voor mij geen paard meer om te trainen. Ik ging naar een andere stal om paarden onder het zadel te rijden en kocht ondertussen mijn eerste eigen paard Incredibles Hunk als jaarling, een vriendelijke reus.”

“Waar ik Hunk stalde, werd nog regelmatig gemend in verschillende disciplines. Ik trainde hun paarden onder het zadel en pakte zodoende met de tijd ook het mennen weer op. Ik kreeg er steeds meer aardigheid en handigheid in en ging samen met mijn menmaatje Wilma op dressuurwedstrijden met succes. Toen er een tuigcursus georganiseerd werd en ik de fijne Friese merrie Weri fan Pier’s-hiem onder het zadel trainde, wilde ik het graag proberen. Ik wist dat Weri ooit voor de wagen was beleerd, dus trok ik de stoute schoenen aan en vroeg ik eigenaar Murk of we hier aan deel konden nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Na deze cursus eerst het dressuurmatige mennen opgepakt tot het ZZ met veel prijzen. Nu is het doel om het tuigen op te pakken. Een nieuwe uitdaging! De droom hierin is toch wel het sportpredicaat te behalen, waarmee we in alle drie de disciplines sport zouden hebben behaald.”

Foto: Privébezit

Mennen en onder het zadel

“Met mijn eigen paard Incredibles Hunk hebben we als doel om verder te komen in het mennen, maar hem ook onder het zadel weer verder op te pakken na wat medische afwezigheid van mijn kant. Ik heb hem vorig jaar beleerd voor de wagen en voor de ervaring hem uitgebracht. Zijn resultatenlijst liegt er niet om met een 97% aan eerste plaatsingen. Ons uiteindelijke doel is toch het ZZ, maar alles op zijn tijd. Met zijn 1.80m kost het hem genoeg moeite en kracht om alles aan elkaar te rijden. Ik wil dat hij lekker los door zijn lijf beweegt, want spanning uit bij hem gelijk door te strak te worden in zijn lichaam. Ik vind de ontwikkeling en de band met mijn paard het mooiste dat er is, om samen te werken en beter te worden. Hoe je paard doet en beweegt vind ik interessant, samen met de afwisseling om onder het zadel te rijden en te mennen.”

Foto: Privébezit

“Ik vind vooral de sfeer in de mensport, met name in de samengestelde discipline erg gemoedelijk. Onder het zadel merk je dat het veel meer op zichzelf is en helaas zie ik het in de dressuur in het mennen ook al wat komen. Ik hoop toch echt dat we met zijn allen de gemoedelijke sfeer kunnen behouden, want het moet echt een feestje zijn dat we dit allemaal maar kunnen en mogen doen. Die sfeer zie ik in het samengestelde mennen veel meer en met de tijd hoop ik ook ooit nog eens mee te mogen doen. Maar voor nu ligt de prioriteit nog even ergens anders.”

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl
Foto’s: Karin Joustra, Fotografie Meinema & privébezit