Vicky Lammens: “Vergeten hoe leuk ik het vind!”

“Ik heb daar enkele jaren kunnen meerijden en veel van haar geleerd, van enkel tot vierspan mennen. Ik had er zo veel plezier aan en miste het rijden absoluut niet. Zeker de weekenden waar we op wedstrijd gingen, heb ik mooie herinneringen aan. Toen ik zestien werd en ik had bewezen dat paardrijden geen fase was, kreeg ik een eigen paard van mijn moeder. Toen stopte ik met het verzorgen en mennen met de New Forest pony’s en ging ik weer terug naar dressuur onder het zadel rijden. Vorig jaar kwam Pepper bij ons, een kruising Welsh x Shetlander. Mijn toekomstig rijpaard had ik het jaar daarvoor moeten laten inslapen op jonge leeftijd en mijn ouder paard stond  al enkele jaren met pensioen. Het kriebelde weer om aan de slag te gaan met het mennen. Pepper ging bij een ervaren menner in de leer en ik kreeg een heropfrissing. Ik was vergeten hoe leuk ik het eigenlijk wel niet vond.”

Foto: Privébezit

Charlie, Pepper en Snapper

“Ik heb mijn 23 jarige dressuur ruin Charlie nog steeds en die staat al bij mijn sinds zijn vierde. Hij is het paard waar ik echt mee heb leren rijden. Ik heb verschillende dressuurwedstrijden gereden tot hij veertien was. Hierna heb ik hem met vroegtijd pensioen moeten laten gaan, omdat zijn gezondheid het niet meer toeliet om te blijven trainen op het niveau dat we deden. We hebben nog enkele jaren recreatief kunnen genieten, maar daarna moesten we ook dat stopzetten. Hij geniet nu al jaren van zijn pensioen. Twee jaar geleden moest ik mijn Haflinger Lucy op tweejarige leeftijd laten inslapen wegen te erge aanvallen van PSSM. Mijn telefoon stond gevuld met herinneringen en ik had afleiding nodig en ook iets om handen bij de paarden.”

“Ik zag toen een foto van Pepper en ik was gelijk verkocht. Charlie had ook gezelschap nodig, dus kwam Pepper vorig jaar maart bij ons. Toen ik hem in het echt zag, was ik erg verschoten door zijn dikke vacht zag je het niet goed. Maar hij was vel over been. Ik was verliefd op zijn mooie hoofdje, dus kwam hij mee naar huis. Na enkele maanden zagen we het lelijke eendje veranderen in een knappe pony. Ik wilde met hem mennen, maar aangezien zijn onzekere karakter wilde ik hem niet zelf beleren. Dus liet ik hem beleren bij Gerard Leijten. Daar heeft Pepper een goede basis meegekregen en ik een goede begeleiding, zodat het vertrouwd en veilig was om thuis aan de slag te gaan. Tijdens mijn ritten bij Gerard stond Pepper in tweespan om vertrouwen te krijgen. En je raad het al, dat begon bij mij ook te kriebelen.”

“Na een korte zoektocht vond ik Snapper, een Shetlander met een hoop ervaring en een heel rustig, standvastig karakter. Een ideale dubbelspan vriend voor Pepper.  Vanaf de eerste dag komen ze heel goed overeen en passen ze goed bij elkaar in het dubbelspan. Door Snapper zien we elke keer als we buiten gaan rijden, dat Pepper zijn zelfvertrouwen groeit. Pepper zoekt echt steun bij Snapper als hij het wat spannend vindt.”

Foto: Privébezit

Foto: Liselotte Steegemans

Genieten is het belangrijkste

“Ik vind het leuk dat ik deze hobby met mijn vrienden en familie kan delen. Maar ook de indrukwekkende sport als ik dan weer vierspannen voorbij zie komen die zo goed zijn afgesteld en  met alle gemak de hindernissen nemen. Het is zeker een uitdaging om je span zo goed voor elkaar te krijgen, maar het geeft zoveel voldoening als je dat bereikt. Op dit moment ben ik zelf volop bezig met het trainen van wat meer conditie bij mijn dubbelspan. We rijden voornamelijk veel buiten, maar deze zomer als de weides het toelaten, gaan we ook meer rijtechnisch aan de slag. Ik zou graag dressuur- en vaardigheidswedstrijden met ze willen rijden. Voor de marathon zijn ze helaas net te klein.”

“Marathon vond ik destijds wel het leukste om te doen, dus ik vind het wel een beetje jammer dat ik dit niet kan doen met mijn dubbelspan. Maar op dit moment geniet ik van onze buitenritten. Nu kan ik iemand meenemen op de koets, ideale moment om vrienden uit te nodigen en te babbelen. Onze zoon rijd ook graag mee, zeker nu we af en toe een galopje doen. Dat vindt hij fantastisch! Zo hadden we afgelopen week een weggetje ontdekt waar we dat veilig konden doen. Het was de eerste keer dat ze samen zouden galopperen. Veel aansporing hadden ze niet nodig, ze vertrokken gelijk nadat ik het commando gaf. Ze hadden de oortjes naar voren en genoten enorm. Mijn zoon zei: ‘Mama, we gaan bijna even snel als een auto.’ Dat gingen we natuurlijk niet, maar blijkbaar voelde dat wel zo aan voor hem. Dat is wel een mooie herinnering.”

“Ik wil vooral gaan genieten, dat heb ik veel te weinig gedaan tijdens mijn jaren dat ik dressuur onder het zadel reed. Ik droom overigs van ritten te maken in onder andere de Veluwe en zodra we er klaar voor zijn, wil ik graag een wedstrijdje meepakken.”

Bijschrift - Foto: Privébezit

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl
Foto’s: Privébezit & Liselotte Steegemans