Beau van der Steen: “Lezen en schrijven met Yindee”

“Ik mocht van de menners vaak na afloop van hun training even een rondje mee uitstappen. In mijn ogen bestond er niets mooiers dan dit en zo was mijn dag dan ook helemaal gemaakt. Op tien jarige leeftijd ben ik samen met mijn ouders verhuisd van Nuenen, Noord-Brabant naar Heemskerk, Noord-Holland. Ik had het vrijwel gelijk naar mijn zin, maar om terug in dat paardenwereldje te komen was moeizaam. Na wat verzorgpony’s belde ik aan bij een boer. Ik zag twee Shetlanders lopen in het weitje erachter en vroeg of ik deze mocht verzorgen. Dat mocht en al snel werd ik kind aan huis. Ik was niet weg te slaan bij de pony’s en het boerenleven. Coco en Chanel heetten de twee bonte Shetlanders. Een merrie en een hengst. Zo werd later mijn eerst eigen pony James Bond geboren. Coco, de moeder van James, was beleerd voor de sulky en via deze weg heb ik het mennen voor het eerst in mijn leven zelf opgepakt.”

Beau met James tijdens hun eerste wedstrijd - Foto: QR Photography

James & Yindee

“Ik kreeg James als het ware van de boer die hem gefokt had. Ik moest het chippen en de aanvraag van het paspoort zelf indienen en mocht James gelijk op mijn naam zetten. Drie jaar later heb ik heel impulsief James in de winter voor de slee gezet. Dit ging tot onze verwachting prima en zodoende hebben we hem en paar weken later voor de sulky gezet en zijn zo weggereden. Naast James heb ik nog een paard waar ik fanatiek meerijd in de mensport. In 2017 kocht de boer een appaloosa merrie. Een prachtig, maar ingewikkeld paardje die veel trauma’s had door wat haar in het verleden was overkomen. Na verloop van tijd besloten we met haar een veulentje te fokken en werd in 2019 ons eerste gefokte, sjabrak bonte merrieveulen geboren. Een kopie van haar vader Peru’s Armani.”

“Yindee heb ik net zoals James vanaf veulen heel veel in de hand gehad en ik wist vrijwel gelijk dat dit mijn toekomstig menpaard werd. Ik heb haar op mijn negentiende verjaardag overgekocht en op drieënhalf jarige leeftijd heb ik Yindee laten beleren voor de wagen. In het begin was het alles behalve makkelijk. Yindee kan zeer ingewikkeld zijn, maar met een goede groom die tevens mijn best vriendin is, ging ik met meer vertrouwen met Yindee aan de slag. Met een paard voor een marathonwagen is het toch een andere beleving dan met je sulky en je kleine pony. Mijn goede groom en vriendin die meedenkt, helpt en steunt is een absolute must. Dat maakt de sport ook zo mooi. Je bent echt een team!”

Yindee - Foto: Privébezit

Lezen en schrijven

“Yindee kan ingewikkeld zijn, maar als ze voor je gaat dan gaat ze door het vuur. Dat is ook wel gebleken. In de zomer van 2023 starten we onze eerste wedstrijd in de dressuur en vaardigheid. Precies een jaar later werden we in 2024 kampioen district West Nederland in de klasse L paarden en reserve kampioen in de klasse B dressuur, daarbij hadden we ons geselecteerd voor de Nederlandse Kampioenschappen. Wat een ervaring en zo ontzettend trots dat we hier mochten rijden! Voor mij een droom en dan in de vaardigheid ook nog eens in de prijzen rijden, dat was al helemaal bijzonder. In een groot deelnemersveld werden in de vaardigheid zevende van Nederland.”

Beau met Yindee op het NK 2024 - Foto: Privébezit

Inmiddels zijn we ons aan het klaarstomen voor de klasse L dressuur en zijn we ons aan het voorbereiden op de eerste officiële SMW wedstrijd in juni. Het bijzondere is dat deze wedstrijd wordt georganiseerd op het terrein waar ik als vierjarig meisje voor het eerst op een paard zat, nu bijna twintig jaar later mag ik meerijden met mijn eigen paard. Dat was vroeger enkel een droom. We hebben al wat onderlinge marathons gereden en het is fijn om te ervaren dat Yindee steeds sterker en vaardiger wordt en daar trainen we dan ook voldoende voor. Naas het mennen vind ik een afwisselende training erg belangrijk voor beide paarden. Yindee mag vaak mee op buitenrit onder het zadel of als handpaard, ze loopt dan los. Ze luistert net zo goed als een hond. Als ik fluit draait ze om en komt ze terug. Ik kan met Yindee inmiddels lezen en schrijven. James daarentegen kan helaas niet los als handpony, daarin is hij echt een Shetlander en hij trekt in dat soort situaties zijn eigen plan. Ik fiets regelmatig met hem, hij mag mee op buitenrit of hij loop naast de menwagen.”

Tweespan

Naas het enkelspan hebben Linsey, een goede vriendin en stalgenootje, en ik vorig jaar besloten ook te gaan tweespannen met onze twee Shetlanders. James en Toliene zijn echt een power koppel. Ze zijn super erg aan elkaar gewaagd en dat is fijn trainen. Het duo stond drie weken in tweespan toen ze op de indoorkampioenschappen direct naar een kampioenstitel liepen. Dat was tevens hun eerste wedstrijd. We waren ontzettend verbaasd, maar ook meer dan trots. Ik kon alleen maar zeggen: ‘dit is ongelofelijk’. Ergens ga je denken wellicht is het beginnersgeluk, maar onder leiding van Linsey liepen ze op de outdoor kampioenschappen naar een reserve kampioenstitel en tijdens de indoor van afgelopen maart weer naar een kampioenstitel.”

James & Toliene in tweespan met Linsey & Beau- Foto: Privébezit

Operatie

In de herfst van 2022 kregen we te maken met droes op stal. James werd behoorlijk ziek, hij had 41 graden koorts en dat wilde niet zakken ondanks medicatie. Gelukkig na ruim twee weken begon James zich wat beter te voelen. Hij leek volledig hersteld totdat hij na acht weken weer een snotneus kreeg. Hij toonde verder geen ziekte verschijnselen en ik dacht dat deze snotneus door het wisselende weer kwam. Met zonnige dagen had hij er geen last van en met natte, koude dagen wel. Totdat de snot plotseling dagelijks terugkwam. Ik heb toen verschillende swabs af laten nemen, waaruit naar voren kwam dat James drager was geworden van het virus. Na intensieve spoelbehandelingen om de luchtzakken schoon te krijgen en ondersteunende medicatie, werd het niet beter. We werden doorgestuurd naar de kliniek in Bodegraven. Ook daar kregen ze de luchtzakken niet schoon na nog twee spoelbehandelingen. Ik besloot om James te laten opereren. Een operatie is niet zonder risicos’s en al helemaal niet bij dit soort formaat pony’s. Na goed overleg met internisten en dierenartsen besloten we hem te opereren. De operatie verliep tot mijn grote blijdschap zeer goed en ze konden de luchtzakken helemaal schoon krijgen. Na een revalidatie van een week mocht hij weer mee naar huis en is hij van deze operatie snel hersteld.”

Beau met James in de kliniek - Foto: Privébezit

Opnieuw pech

“Na wat kleine wedstrijden bewees James dat hij nog steeds zo vlug en wendbaar was als anders en misschien nog wel beter. Op de outdoor kampioenschappen West Nederland werden we kampioen vaardigheid in de klasse L,M, Z,ZZ en plaatsten we ons voor het Nederlandse Kampioenschap. Helaas werd James nog geen twee weken later ernstig ziek. In enkele uren tijd veranderde hij van een springlevende pony tot een pony die bijna overleed in mijn armen. Een acute darmontsteking met bloedvergiftiging. Hij werd met spoed opgenomen in de kliniek waar hij voor 60% uitgedroogd aankwam. Het bleek een salmonella of clostridium bacterie te zijn die hem zo ziek maakte. Vier dagen lang heeft hij op het randje van de dood geleefd, waarnaar er een wonder gebeurde. Hij begon te eten en op te knappen. Een week na de acute vorm van koliek mocht hij weer naar huis. Mijn vriendinnen en familie zeiden: ‘hij heet niet voor niets James Bond’.”

“Als het niet al een wonder was, is James ongelofelijk snel hersteld en weer terug op conditie gekomen. Na overleg met de dierenarts besloten we hem toch te laten staan op de startlijst van het NK. Ik ging met Yindee sowieso van start en ik zou wel kijken hoe het met James zou gaan. Zonder enige verwachting werden we toch vijfde op het NK. Mijn dag kon niet stuk, zo dankbaar dat ik ondanks alle medische tegenslagen daar kon rijden met een fitte en blije pony. Inmiddels zijn we bijna tien maanden uit de medische gezondheid stress en dat geeft rust. James en ik hebben de klasse M volledig uitgereden en zullen in het outdoor seizoen in de klasse Z vaardigheid van start gaan. Ons doel is vooral gezond blijven en daarnaast hopelijk volgend jaar de klasse ZZ te behalen in het enkelspan. Voor het tweespan liggen alle doelen nog open. Plezier maken en genieten van hem is voor mij het aller belangrijkste.”

Bijschrift - Foto: Kirsten H Fotografie

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl

Foto: JK Fotografie, QR Photography, Kirsten H. Fotografie & Privébezit