Robert Schot: “Lucky Luke laat mij nooit in de steek”

“Mijn eigen ervaring met het mennen begon met de NRPS E-pony Sharir van mijn vrouw Ellen. Nadat ik mijn menbewijs heb gehaald, heb ik Sharir beleerd voor de wagen. Toen hij op 21-jarige leeftijd overleed, hebben we een tijdje geen paard gehad. Ik die tijd ben ik veel bezig geweest met het beleren van andermans paarden. Uiteindelijk zijn we zelf ook weer op zoek gegaan en kwam de tuiger Lucky Luke (Eebert x Vaandrager HBC) op ons pad. Hij was destijds vijf jaar en ik ben met hem gaan mennen. Mijn vrouw is hem onder het zadel gaan rijden.”

“Zelf ben ik dol op marathon, maar als je een goede marathon wilt rijden dan is de basis in de dressuur heel belangrijk. Je paard moet goed bevestigd zijn in de basis, daarom zijn we dressuurlessen gaan volgen. Ook hebben we besloten eerst dressuurwedstrijden te starten. In Stompwijk, waar Luke staat, is de ruiter- en menvereniging de Blesruiters. Daar ben ik lid van geworden, want ze organiseren voor de leden veel lessen en wedstrijden. In het begin kreeg ik het zeker niet cadeau van Lucky Luke en nu nog steeds niet altijd, maar inmiddels gaat het wel beter en hebben we de punten binnen om L te starten.” 

Foto: Privébezit

Team verband 

“Ik vind het tijdens de wedstrijden leuk dat ik een goed team achter mij heb staan waarin iedereen weet wat ik van hun verwacht. Mijn vrouw zorgt altijd dat het paard er goed gepoetst uitziet en gevlochten is. Mijn groom Evy is tijdens de wedstrijd degene die mij de dressuurproef voorleest, in de marathon zorgt dat we niet verkeerd rijden en in het parcours de wagen stabiel blijft. Daarbij neemt zij ook verantwoordelijkheid van het bij houden van de gereden hindernistijden en het wegtraject. Ik vind het mooi om te zien dat wij erg goed op elkaar ingespeeld zijn, want mennen doe je niet alleen maar in teamverband. Daarom ben ik erg dankbaar dat ze beide altijd achter mij staan en helpen waar nodig.” 

 Foto: Privébezit

Variatie  

“Het leukste aan deze sport vind ik dat je in verschillende disciplines kan uitkomen. Ik haal mijn plezier uit die variatie van trainingen en Luke ook. Hij wordt vier tot vijf keer in de week getraind, waaronder twee keer door mijn mijn vrouw. Zij rijdt onder het zadel L2 dressuurwedstrijden met hem. Bij ons kan een training ook een heerlijke buitenrit zijn, want we hebben het geluk dat we fijne uitwijkmogelijkheden hebben ondanks dat we dicht bij Den Haag wonen. Vanaf de stal waar Luke staat, Stal de Groene Meer, zijn de recreatiegebieden Vlietlanden en de nieuwe Driemanspolder snel aan te rijden. Daarnaast zijn we tijdens en naast de trainingen altijd bezig om het vertrouwen te geven naar ons paard. We hebben dan ook bewust gekozen voor een pension stal waarbij de paarden in de zomer en in de winter dagelijks buiten komen in groepsverband, waarvan de zomer op de weide. We hebben namelijk beide een fulltimebaan en vinden het belangrijk dat Luke buiten zijn werk om voldoende buiten komt en sociaal contact heeft met andere paarden. Kortom, dat hij ook heerlijk paard mag zijn.” 

Lucky Luke - Foto: Privébezit

Nooit in de steek 

“Wij hebben Luke nu drieënhalf jaar en hij is nu negen. In deze tijd hebben we al veel met hem beleeft, zowel hoogtepunten als tegenslagen. Maar ik zie tegenslagen altijd als een uitdaging en dat we er weer sterker uitkomen. Hij laat mij nooit in de steek in de vaardigheid en de marathon en dat vind ik zo fijn aan dit paard. Luke is vrolijk, alert en een werkwillig paard. Ik wil met heel veel plezier met mijn team en Lucky Luke veel wedstrijden starten in alle disciplines en dat we hierin steeds een stapje verder in komen met. Dus uiteindelijk Z-dressuur en verder proberen te komen in de vaardigheid en marathon. Maar het allerbelangrijkste vind ik de veiligheid en het plezier voor mijn paard, menner en groom. Dat staat altijd op nummer 1.” 

Bron: MenSport & Showpaard, overname niet toegestaan zonder toestemming via info@mensport.nl
Foto’s: Carmen Olijhoek & Privébezit